Σχολικές Ιστοσελίδες: Η περίπτωση των Ελληνικών Γυμνασίων

Του Νίκου Δαπόντε, της Έφης Σχίζα και του Γιάννη Σαλονικίδη

Από πολλούς εκπαιδευτικούς, παιδαγωγούς και ερευνητές των ΤΠΕ έχει επισημανθεί η παιδαγωγική αξία και η χρησιμότητα των «Σχολικών Ιστοσελίδων». Αφετηρία της μελέτης μας είναι οι πιο πρόσφατες (2006) εκθέσεις, ελληνικές και ευρωπαϊκές, που αναφέρονται στην ένταξη των ΤΠΕ στην εκπαίδευση και στις σχολικές ιστοσελίδες. Σκοπός της εργασίας μας είναι η καταγραφή των ελληνικών Γυμνασίων με παρουσία στο διαδίκτυο καθώς και η διατύπωση προτάσεων για τη δομή και το περιεχόμενο τους.

Επιπλέον ερέθισμα για την παρούσα εργασία έδωσε η ενασχόλησή μας με τη διαδικασία βράβευσης των καλύτερων ιστοσελίδων των Δημοτικών σχολείων της χώρας από την «Ελληνική Ένωση για την Αξιοποίηση των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση» (e-Δίκτυο-ΤΠΕ) στο πλαίσιο του 4ου Συνεδρίου της Σύρου (4-5-6 Μαΐου 2007).

Με το διαδίκτυο, κατά γενική ομολογία, αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο εργάζονται και επικοινωνούν οι άνθρωποι. Πολλοί ερευνητές και παιδαγωγοί έχουν επισημάνει κατά καιρούς αυτό που συντελείται διαρκώς στην κοινωνία και στην εκπαιδευτική κοινότητα  με την έλευση του διαδικτύου και τις υπηρεσίες που αυτό προσφέρει (e-mail, discussion forums, chat, weblogs, wikis). [Δημητρακοπούλου 2003, Κόμης & Μικρόπουλος 2001, Κόμης  2004, Ντρενογιάννη 2001, Kotsanis et. al.2001].

Όμως, δέκα χρόνια μετά τις πρώτες συστηματικές απόπειρες για την ένταξη των ΤΠΕ στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διαπιστώνουμε ότι οι προϋποθέσεις που έχουν τεθεί, όπως για παράδειγμα, ενεργός συμμετοχή των ίδιων των διδασκόντων,  συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, διαρκής υποστήριξη του έργου τους (Δημητρακοπούλου 2003)  δεν φαίνεται να ισχύουν και η διάχυση της χρήσης των ΤΠΕ στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αποδεικνύεται εξαιρετικά  δύσκολη (Δαπόντες, 2001). Πιο συγκεκριμένα, οι εκπαιδευτικοί δεν δέχονται άνευ όρων οποιοδήποτε καινοτόμο μετασχηματισμό της διδασκαλίας, εξαιτίας της ασυμβατότητας που αντιλαμβάνονται μεταξύ της παραδοσιακής σχολικής δομής και της προτεινόμενης καινοτομίας αλλά και των εμποδίων που εμφανίζονται σε σχέση με τις ισχύουσες ρυθμίσεις του σχολικού περιβάλλοντος (Δημητριάδης κ.α. 2004).

Σε μια πρόσφατη εργασία (Κολτσάκης, 2006) διαπιστώνεται ότι:
«τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της τελευταίας τριετίας, μια συνεχής αλλαγή, με μικρή αλλά σημαντική διείσδυση των Ν.Τ στην εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά με πολλά και μεγάλα εμπόδια ακόμη να παραμένουν και να περιορίζουν κατά πολύ το ρυθμό και την αποτελεσματικότητα αυτής της διείσδυσης. Όλοι οι εμπλεκόμενοι παράγοντες χρησιμοποιούν με αυξανόμενη συχνότητα και σημασία τις Ν.Τ. στην καθημερινή τους ενασχόληση, αλλά σχεδόν αποκλειστικά για προσωπικές χρήσεις και ανάγκες».
Το αντικείμενο που μας απασχολεί εδώ είναι μια από τις πιο καινοτόμες, από εκπαιδευτική σκοπιά, εφαρμογές του διαδικτύου που αναφέρονται  στο σχολείο ως θεσμοθετημένη κοινότητα. Ιδιαίτερα το ενδιαφέρον μας επικεντρώνεται στις λεγόμενες «Σχολικές Ιστοσελίδες» (Websites) των Γυμνασίων, θέμα που αφορά συνολικά:
  • τα 1880 ημερήσια και νυκτερινά δημόσια Γυμνάσια,
  • τους 39.854 εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων
  • τους 320.000 μαθητές και τους γονείς τους.
Ερέθισμα για την παρούσα εργασία έδωσε η ενασχόλησή μας με τη διαδικασία βράβευσης των καλύτερων σχολικών ιστοσελίδων Δημοτικών και Γυμνασίων της χώρας από την «Ελληνική Ένωση για την Αξιοποίηση των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση» (e-Δίκτυο-ΤΠΕ-Ε) στο πλαίσιο του 4ου Συνεδρίου της Σύρου (4-5-6 Μαΐου 2007).
Σήμερα, κλείνουμε περίπου μια δωδεκαετία παρουσίας των ελληνικών δημόσιων σχολείων στο διαδίκτυο. Τα πρώτα δημόσια δημοτικά σχολεία με ιστοσελίδα στο διαδίκτυο το 1997 ήταν τα 13ο και  21ο  Δημοτικό Σχολείο του Κερατσινίου και τα 7ο και 11ο Δημοτικά Σχολεία της Γλυφάδας.

Από την άλλη, το πρώτο Γυμνάσιο που δημιούργησε ιστοσελίδα ήταν το 6ο Γυμνάσιο Σερρών και εξακολουθεί να τη διατηρεί μέχρι σήμερα.

Πόσα Γυμνάσια έχουν ενεργή παρουσία στο διαδίκτυο;

Η απάντηση στο ερώτημα, δυστυχώς, μπορεί να δοθεί μόνο αν εντοπίσουμε και επισκεφτούμε μία προς μία τις σχολικές ιστοσελίδες μια και τόσο οι επίσημες βάσεις δεδομένων όσο και οι διάφορες μελέτες αποδεικνύονται αναξιόπιστες. Όμως, πριν από αυτό ας αναζητήσουμε σχετικές πληροφορίες από διάφορες πηγές.

Πρώτη πηγή μας είναι η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Korte, W.& Husing,T. 2006) που παρουσιάζει τα αποτελέσματα της μελέτης και πραγματοποιήθηκε με διευθυντές σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικούς της πράξης από όλη την Ευρώπη σε 27 χώρες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης οι υπολογιστές και το διαδίκτυο έχουν ενταχθεί στα Ευρωπαϊκά σχολεία και χρησιμοποιούνται ευρέως στις τάξεις των περισσότερων χωρών[2]. Ωστόσο, η θέση της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τη χρήση ευρυζωνικής δικτυακής πρόσβασης (Broadband Internet Access) απαραίτητης για σοβαρές εκπαιδευτικές εφαρμογές, δίνεται ανάγλυφα (τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 25) στο διάγραμμα:

istosel1

Όσον αφορά τα σχολεία στο διαδίκτυο, σύμφωνα με την μελέτη του 2006, έχουμε το εξής αποτέλεσμα: Το 37% των ελληνικών σχολείων συνολικά έχουν παρουσία στο διαδίκτυο συντηρώντας σχολικές ιστοσελίδες. Σε ποιο βαθμό αυτό το ποσοστό προσεγγίζει την πραγματικότητα; Δεύτερη πηγή μας η Έκθεση αποτελεσμάτων έρευνας σε σχολεία που πραγματοποίησε το Ελληνικό «Παρατηρητήριο για τη Κοινωνία της Πληροφορίας» στο πλαίσιο του έργου «Μελέτη για τον προσδιορισμό και την παρακολούθηση των δεικτών του σχεδίου eEurope 2005 στην Ελλάδα». Σ’αυτήν την μελέτη, ανάμεσα στα άλλα, δίνεται και το αποτέλεσμα που μας ενδιαφέρει: Το 33% των σχολείων διαθέτουν ιστοσελίδα. Συνοψίζοντας, έχουμε δύο επίσημες εκθέσεις (μια Ελληνική και μια Ευρωπαϊκή) που ισχυρίζονται ότι τα σχολεία που διαθέτουν σχολική ιστοσελίδα είναι 33,3 % και 37 % αντίστοιχα. Όσον αφορά τα ελληνικά Γυμνάσια δεν διαθέτουμε κανένα στοιχείο από το «Παρατηρητήριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας» ενώ η ευρωπαϊκή έκθεση μας πληροφορεί ότι το 51% των ελληνικών Γυμνασίων διαθέτουν ιστοσελίδα (με 63% μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση).

istosel3
Πίνακας: Γυμνάσια Ε.Ε. που διαθέτουν σχολική ιστοσελίδα σύμφωνα με
το ελληνικό “Παρατηρητήριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας”

Που είναι ή αλήθεια και που ο μύθος;

Το πρώτο ερώτημα που μας απασχολεί εδώ αναφέρεται στην καταγραφή της σημερινής πραγματικής κατάστασης των «Σχολικών Ιστοσελίδων» των ελληνικών Γυμνασίων. Αυτό σημαίνει ότι, πέρα από οποιαδήποτε προσωπική άποψη ή δεδομένα ερευνών της Eurostat ή του ΟΟΣΑ ή του Παρατηρητηρίου της Κοινωνία της Πληροφορίας, οφείλουμε να επισκεφτούμε μία προς μία όλες τις σχολικές ιστοσελίδες των Γυμνασίων που υπάρχουν σήμερα (Φεβρουάριος 2007) στον ελληνικό χώρο με σκοπό να τις καταγράψουμε και να αναλύσουμε τη δομή και το περιεχόμενό τους. Επιπλέον, χρειάζεται να επισκεφτούμε και ιστοσελίδες σχολείων άλλων χωρών ώστε να αποκτήσουμε μια γενικότερη εικόνα του «τι είναι σήμερα μια σχολική ιστοσελίδα».
Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης πρότασης τόσο για την ανάγκη δημιουργίας σχολικών ιστοσελίδων όσο και της λειτουργίας τους στη βάση συγκεκριμένων κανόνων.

Καταγραφή της πραγματικής κατάστασης στην Ελλάδα: οι σχολικές ιστοσελίδες

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα:
«Πόσα από τα Δημόσια Γυμνάσια της χώρας, σήμερα 2007, έχουν πραγματικά ενεργές ιστοσελίδες;» σκεφτήκαμε να ανατρέξουμε στους επίσημους καταλόγους τόσο του ΥΠΕΠΘ όσο και του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου (ΠΣΔ) στους αντίστοιχους δικτυακούς τόπους. Η σκέψη να αναζητήσουμε αυτά τα σχολεία μέσα από τους δικτυακούς τόπους των 13 Περιφερειακών Διευθύνσεων ή των Διευθύνσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεν μας οδήγησε πουθενά μια και δεν δίνεται συγκεντρωτικά αυτή η πληροφορία (ενώ δίνεται ένας κατάλογος με τα Γυμνάσια μαζί με τις ταχυδρομικές διευθύνσεις, τα τηλέφωνα και τα e-mails τους).

α) Η αναζήτηση των σχολικών ιστοσελίδων μέσα από τον επίσημο δικτυακό τόπο του ΥΠΕΠΘ Πρώτα απ΄όλα επισκεφθήκαμε το δικτυακό τόπο του ΥΠΕΠΘ (http://www.ypepth.gr/) και εκεί διαπιστώσαμε εύκολα ότι ο κατάλογος των σχολικών ιστοσελίδων όχι μόνο έχει να ανανεωθεί από τότε που δημιουργήθηκε (2002) αλλά έχει λάθη και παραλείψεις 1.
Επομένως, αυτή η πηγή πληροφόρησης δεν μπορεί να μας φανεί χρήσιμη.
β)  Η αναζήτηση των σχολικών ιστοσελίδων από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (ΠΣΔ) (http://www.sch.gr/)  μας έδωσε όλα τα αναγκαία στοιχεία για τη μελέτη μας.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι πραγματικά ενεργές ιστοσελίδες των Γυμνασίων είναι πολύ λιγότερες από αυτές που έχει διαθέσει το ΠΣΔ.

Οι Σχολικές ΙστοσελίδεςΕίναι γεγονός ότι η χρήση του διαδικτύου επηρεάζει ριζικά πολλές εκφάνσεις της καθημερινής ζωής. Αν δούμε το διαδίκτυο «ως μέσο ενημέρωσης, προβολής και δημοσίευσης πληροφοριών» τότε μια από τις πιο χαρακτηριστικές εφαρμογές είναι η κατασκευή και δημοσίευση σχολικών ιστοσελίδων από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές ενός σχολείου (Ντρενογιάννη 2001). Η σχολική κοινότητα εμπλέκεται σε μια δημιουργική δραστηριότητα μέσα από την οποία καλλιεργούνται ποικίλες δεξιότητες (εξοικείωση με τις ΤΠΕ στην πράξη, επικοινωνία με άλλους, εργασία σε ομάδες)  και επιδιώκεται μια σειρά στόχων (ενημέρωση των γονέων, προβολή εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων των μαθητών και του σχολείου, δημοσίευση εκπαιδευτικού υλικού, συνεργασίες με άλλα σχολεία και συμμετοχή σε διαγωνισμούς).

Εδώ και μερικά χρόνια το ΥΠΕΠΘ, μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, προσφέρει τη δυνατότητα σε όλες τις σχολικές μονάδες της χώρας να αποκτήσουν παρουσία στο διαδίκτυο. Αυτό γίνεται χωρίς να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη εγκύκλιος που να αναφέρεται στη δημιουργία και τη λειτουργία των σχολικών ιστοσελίδων, αλλά ούτε και καμία επίσημη παρότρυνση από οποιοδήποτε θεσμικό όργανο της πολιτείας. Η αξιοποίηση της προσφοράς του ΠΣΔ από τα σχολεία επαφίεται στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και όποτε έχουμε κάποιο αποτέλεσμα αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με το μεράκι ενός. Από την άλλη, η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στις ΤΠΕ  (επίπεδο Π1) δεν είναι ικανοποιητική όσον αφορά στην προετοιμασία των εκπαιδευτικών για την παιδαγωγική αξιοποίηση του διαδικτύου και την δημιουργία σχολικών ιστοσελίδων.

• Ο κατάλογος των «Σχολικών Ιστοσελίδων» στον επίσημο δικτυακό τόπο του ΥΠΕΠΘ να ανανεωθεί και να διορθωθούν τα λάθη ώστε να διευκολύνεται ο κάθε ενδιαφερόμενος και να έχουμε την πραγματική εικόνα της ένταξης των ΤΠΕ στο εκπαιδευτικό σύστημα. Επίσης, θα πρέπει να ανανεώνεται τακτικά και ο κατάλογος του Πανελληνίου Σχολικού Δικτύου ή ακόμα καλύτερα να παραπέμπει στην αντίστοιχη ιστοσελίδα του ΥΠΕΠΘ.
• Όλες οι Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα μπορούσαν να ενημερώνουν τους καταλόγους με τις διευθύνσεις των σχολείων που διαθέτουν ενεργή ιστοσελίδα τουλάχιστον ανά εξάμηνο. Στη συνέχεια να αναρτούν τον κατάλογο στο δικτυακό τόπο της Διεύθυνσης και να τον ενημερώνουν τακτικά. Προϋπόθεση γι αυτό, βέβαια, είναι να ενεργοποιηθούν οι ιστοσελίδες όλων των Διευθύνσεων και Γραφείων της χώρας.
• Είναι χρήσιμο, κάθε δημόσιο Γυμνάσιο να αποκτήσει  σχολική ιστοσελίδα με το δικό της «όνομα ιστοσελίδας» ώστε να αποφύγουμε τα απρόσωπα 60ο Γυμνάσιο, 34ο Γυμνάσιο κ.λ.π.. Για παράδειγμα, οι ιστοσελίδες θα μπορούσαν να φέρουν το όνομα ενός επιστήμονα, φιλοσόφου, παιδαγωγού ή ευεργέτη όπως θα αποφασίζει κάθε σχολική επιτροπή.
Το ΠΣΔ μπορεί να προσφέρει τη δυνατότητα σύντομης διεύθυνσης (short url) κατά τα
πρότυπα του email (ήδη παρέχει αυτή τη δυνατότητα για e-mail).
Π.χ. αντί για http://11dim-evosm.thess.sch.gr/ να είναι δυνατόν και http://11dimevo.sch.gr
• Η διαδικτυακή παρουσία των σχολείων οφείλει να εμπλέκει τη σχολική κοινότητα στο σύνολό της και όχι να συντηρείται από έναν και μόνο εκπαιδευτικό του σχολείου. Με άλλα λόγια, η σχολική ιστοσελίδα θα μπορούσε να αποτελεί «μοχλό που θα συμβάλλει στη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών, οι οποίες θα συνδράμουν και θα ωφελήσουν μαθητές και δασκάλους στο έργο τους» (Κοντομήνας 2001).
• Το πρόγραμμα για την επιμόρφωση «δευτέρου επιπέδου» (ή Π2), όποτε και να ξεκινήσει, οφείλει να αφιερώσει ένα μέρος για «μαθήματα δημιουργίας και παιδαγωγικής αξιοποίησης των σχολικών ιστοσελίδων» ώστε να αποκτήσουν τα σχολεία μας ενδιαφέρουσα παρουσία στο διαδίκτυο.
• Οι σχολικές ιστοσελίδες οφείλουν να εξυπηρετούν τους γονείς των μαθητών δημοσιεύοντας όλες τις πληροφορίες που αφορούν το σχολείο, τους διδάσκοντες και τους μαθητές. Η σχολική ιστοσελίδα οφείλει όχι μόνο να δείχνει αλλά και να προβάλλει το «πρόσωπο του σχολείου» στην κοινωνία.
• Σε κάθε σχολείο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ορίζεται υπεύθυνος εκπαιδευτικός για τη διαχείριση της σχολικής ιστοσελίδας (ενημέρωση, συντήρηση κλπ). Αυτός ο εκπαιδευτικός μπορεί να είναι ο υπεύθυνος σχολικού εργαστηρίου ή άλλο πρόσωπο με τις απαραίτητες γνώσεις οπότε θα ορίζεται από το Σύλλογο Διδασκόντων (οι επιμορφωτές Β΄ επιπέδου μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στο θέμα αυτό).
• Το ΥΠΕΠΘ σε συνεργασία με το ΠΙ και το ΠΣΔ συντάσσει εγκύκλιο με την οποία καθορίζονται επακριβώς οι όροι χρήσης μιας σχολικής ιστοσελίδας, το επιτρεπόμενο περιεχόμενο (υπενθύμιση περί πνευματικών δικαιωμάτων και προσωπικών δεδομένων), τα καθήκοντα του υπεύθυνου της σχολικής ιστοσελίδας κ.α.
• Το ΥΠΕΠΘ ή άλλος εκπαιδευτικός φορέας βραβεύει κάθε χρόνο, μετά από προκήρυξη διαγωνισμού τις καλύτερες σχολικές ιστοσελίδες ή/και αυτές εκπαιδευτικών. Αυτό θα αποτελέσει βασικό κίνητρο για την ενεργοποίηση της σχολικής κοινότητας, ιδιαίτερα αν συνοδεύεται από κάποιο βραβείο (σε υλικό).
• Οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης να διοργανώσουν σεμινάρια ενδοσχολικής επιμόρφωσης για τις ΤΠΕ και ιδιαίτερα για τη δημιουργία και συντήρηση σχολικών ιστοσελίδων .
Και οι προτάσεις μας για το περιεχόμενο και τη δομή ενός σχολικού διαδικτυακού ιστοτόπουΑπό την επίσκεψή μας στους δικτυακούς ιστοτόπους των σχολικών μονάδων διαπιστώσαμε πως είναι αναγκαίο να θεσπιστούν συγκεκριμένοι κανόνες που να αφορούν τη λειτουργία, τη δομή και το περιεχόμενό τους, με αντικειμενικό σκοπό την ολοκληρωμένη διαδικτυακή παρουσία του σχολείου ως εκπαιδευτικού οργανισμού και δημόσιας υπηρεσίας.
Έτσι, όσοι επιθυμούν να εμπλακούν με το σχεδιασμό και τον εμπλουτισμό της ιστοσελίδας του σχολείου τους, θα γνωρίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούν να κινηθούν, χωρίς να περιορίζεται η δημιουργικότητα, η πρωτοτυπία και ο ενθουσιασμός τους.

Ποια όμως μπορεί να είναι η επιθυμητή δομή και το περιεχόμενο ενός σχολικού δικτυακού ιστοτόπου, αν λάβουμε υπόψη τις παραμέτρους που προαναφέρθηκαν;Αρχικά θα πρέπει να τηρηθούν οι γενικές αρχές σχεδιασμού ενός ιστοτόπου που αφορούν κυρίως στα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Αυτά, μεταξύ άλλων  περιλαμβάνουν:

• Ευκολία πλοήγησης – αναζήτησης και σωστή οργάνωση του περιεχομένου.
Οι επισκέπτες να κατανοούν από την πρώτη στιγμή τον τρόπο οργάνωσης του περιεχομένου, να έχουν στη διάθεσή τους  μηχανισμούς αναζήτησης (πίνακας περιεχομένων, χάρτης δικτυακού τόπου κλπ.) και να βρίσκουν τις πληροφορίες που αναζητούν στην αναμενόμενη τοποθεσία.
• Απεικόνιση – Συμβατότητα.
Ο σχεδιαστής του δικτυακού τόπου οφείλει να επιλέξει γραμματοσειρές, συμβολισμούς και χρωματικούς συνδυασμούς που θα αναδεικνύουν το περιεχόμενο και θα διευκολύνουν τους επισκέπτες, ιδιαίτερα όσους έχουν προβλήματα όρασης. Παράλληλα πρέπει να ελέγξει τις ιστοσελίδες ώστε να απεικονίζονται σωστά με τα δημοφιλέστερα προγράμματα περιήγησης (browsers).
• Χρόνος απόκρισης ιστοσελίδας.
Οι ιστοσελίδες που περιέχουν πολλά πολυμεσικά στοιχεία (εικόνες, ήχους, βίντεο) δυσχεραίνουν την πλοήγηση των επισκεπτών αφού καθυστερούν υπερβολικά την εμφάνιση των σελίδων, επομένως πρέπει να χρησιμοποιούνται με περίσκεψη.
• Ενημέρωση – Συντήρηση.
Το περιεχόμενο ενός δικτυακού ιστοτόπου πρέπει να αναθεωρείται περιοδικά και να ενημερώνεται για να εξασφαλιστεί η σχετικότητα και η ορθότητα του. Επίσης θα πρέπει να αναφέρονται τα στοιχεία του υπεύθυνου ενημέρωσης του δικτυακού τόπου.
Πέραν όμως των τεχνικών χαρακτηριστικών, στο σχεδιασμό του δικτυακού τόπου ενός σχολείου εμπλέκονται και ζητήματα όπως: η επικοινωνία του σχολείου με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, η ανάδειξη του εκπαιδευτικού έργου (εκπαιδευτικών, μαθητών) και των επιτευγμάτων του σχολείου, η τεκμηρίωση του περιεχομένου, η γενικότερη εκπαιδευτική πολιτική της σχολικής μονάδας, η βαθμίδα εκπαίδευσης στην οποία ανήκει αλλά και οι ιδιαίτερες ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.Επομένως, εκτός των γενικών στοιχείων, ένας  δικτυακός τόπος σχολείου πρέπει:

• Να δίνει πληροφορίες για την ταχυδρομική διεύθυνση, τηλέφωνο και την ηλεκτρονική διεύθυνση (email) του σχολείου.
• Να παρέχει ενημέρωση στους επισκέπτες για τη λειτουργία του σχολείου (ώρες λειτουργίας, ωρολόγιο πρόγραμμα, πρόγραμμα εξετάσεων, ανακοινώσεις κλπ.)
• Να περιλαμβάνει στοιχεία για το εκπαιδευτικό προσωπικό που το στελεχώνει.
• Να περιέχει πληροφορίες για την τοποθεσία και την ιστορία του σχολείου και ίσως πληροφορίες για την πόλη και το νομό.
• Να προβάλλει το έργο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.
• Να αναδεικνύει τις δραστηριότητες, τις καινοτόμες δράσεις και εν γένει τις εκπαιδευτικές προσπάθειες και επιτυχίες του σχολείου με σκοπό τη διαμόρφωση κινήτρων για μάθηση και δημιουργία.
• Να προβλέπει ιδιαίτερο χώρο (σελίδες) για την προβολή των εργασιών των μαθητών.
• Να διαθέτει κατάλογο εκπαιδευτικών συνδέσμων ταξινομημένων με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι δυνατή η αξιοποίησή τους από τους μαθητές του σχολείου. Στην περίπτωση αυτή ο υπεύθυνος του δικτυακού τόπου θα πρέπει προηγουμένως να έχει αξιολογήσει αυτούς τους συνδέσμους καθώς αυτοί μπορεί να αποτελέσουν την πρώτη επαφή των μαθητών με το διαδίκτυο
• Να διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία (forums, chat κλπ.) που να βοηθούν την επικοινωνία και τη συνεργασία των μαθητών και του εκπαιδευτικού προσωπικού με μαθητές και εκπαιδευτικούς άλλων σχολείων, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην προστασία των μαθητών από κακόβουλους επισκέπτες.
• Να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των προσωπικών δεδομένων μαθητών και εκπαιδευτικών.
• Το περιεχόμενο να είναι απαλλαγμένο από εθνικά, φυλετικά ή άλλα στερεότυπα.
• Να υπάρχει τεκμηρίωση για το υλικό που παρέχεται (πηγές, πρωτογενές υλικό, παραπομπές, βιβλιογραφία και να μην παραβιάζονται τα πνευματικά δικαιώματα τρίτων.Επίλογος

Οι σχολικές ιστοσελίδες μπορούν να επιτελέσουν πολλαπλό ρόλο, ενημερωτικό, εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η καταγραφή της κατάστασης στο ελληνικό εκπαιδευτικό διαδίκτυο, η μελέτη και  ανάλυση των αποτελεσμάτων και η υποβολή ολοκληρωμένων προτάσεων.
Οι αρμόδιοι εκπαιδευτικοί φορείς και υπηρεσίες ας ορίσουν το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών ιστοσελίδων και η εκπαιδευτική κοινότητα θα υλοποιήσει τις αποφάσεις αυτές. Ίσως έτσι καταφέρουμε να απομακρυνθούμε από τις τελευταίες θέσεις των ευρωπαϊκών στατιστικών για τη διείσδυση των ΤΠΕ και παράλληλα να προσφέρουμε εκπαιδευτικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με ποιοτικά παιδαγωγικά αποτελέσματα.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ1. Οι διευθύνσεις των σχολικών ιστοσελίδων που παρουσιάζονται στο site του ΥΠΕΠΘ (προσπέλαση στις 23 Φεβρουαρίου 2007) δεν είναι ούτε ενημερωμένες ούτε πλήρεις και με αρκετά λάθη. Για παράδειγμα, στο νομό Κυκλάδων υπάρχουν και σχολεία από άλλους νομούς. http://lyk-molou.fth.sch.gr/ ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΩΛΟΥ  http://lyk-irakl.ser.sch.gr/ ΛΥΚΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΑΣ. Ακόμα υπάρχουν και σχολεία με διευθύνσεις άλλων παρόχων (Forthnet, Otenet) εκτός του ΠΣΔ όπως για παράδειγμα  το Γυμνάσιο της Νάουσας Πάρου http://USERS.FORTHNET.GR/PAR/GYMNAOUSA/ το οποίο προφανώς σήμερα δεν λειτουργεί.

2. «Η μελέτη αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης άσκησης αξιολόγησης των επιδόσεων του eEurope το 2002 και περιλαμβάνει δύο έρευνες: μία έρευνα περισσότερων από 10.000 διευθυντών για τη συγκέντρωση πληροφοριών για τα σχολεία και μία έρευνα περισσότερων από 20.000 δασκάλων για τη χρήση των ΤΠΕ για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Και οι δύο έρευνες πραγματοποιήθηκαν την άνοιξη του 2006 στα 25 Κράτη Μέλη της Ε.Ε., τη Νορβηγία και την Ισλανδία. Οι συνοπτικές εκθέσεις που παρουσιάζονται για κάθε μία από τις 27 χώρες περιλαμβάνουν πληροφορίες για τον εξοπλισμό ΤΠΕ και το Διαδίκτυο στα σχολεία, τη χρήση τους μέσα στην τάξη, συγκρίσεις με την κατάσταση που επικρατούσε το 2001, τη στάση των δασκάλων απέναντι στη χρήση των ΤΠΕ, τα αποτελέσματα για την πρόσβαση, τις ικανότητες και τα κίνητρα για τη χρήση των ΤΠΕ στα σχολεία και την ευχέρεια των δασκάλων στις ΤΠΕ».

 


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΠΗΓΕΣ

1. Κόμης, Β. & Μικρόπουλος (2001). Πληροφορική και Εκπαίδευση. Πάτρα: ΕΑΠ.
2. Κόμης, Β. (2004). Εισαγωγή στις εκπαιδευτικές εφαρμογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών, Αθήνα, εκδ. Εκδόσεις Νέων Τεχνολογιών.
3. Kotsanis, Y., Chronaki, A., Sampson, D. & Dapontes, N. (2001). Web-based exploratory Learning context for cross-curriculum activities: The case studies of  IRIS and GAIA Educational Environments, 7th World Conference on computers in education: networking the learner, WCCE2001. Copenhagen, Denmark, 29 July, – 3 August 2001.
4. Δαπόντες, Ν. (2005). Οκτώ χρόνια μετά: Χαρτογράφηση της ένταξης των ΤΠΕ στην Εκπαίδευση από την οπτική του εκπαιδευτικού. 3ο Συνέδριο ΤΠΕ στη Σύρο, 2005.
5. Δαπόντες, Ν., Τζιμόπουλος, Ν. (2001). Η κοινωνία της πληροφορίας: η εκπαιδευτική διάσταση. Πρακτικά 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου της “Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Τ.Π.Ε. στην Εκπαίδευση” – Ε.Τ.Π.Ε., 41-48.
6. Δημητρακοπούλου, Αγγ. (2003). Διαστάσεις αξιοποίησης των Τ.Π.Ε. στην Ελληνική Εκπαίδευση: υπάρχουσα κατάσταση και ενέργειες βελτίωσης. Πρακτικά 2ου Συνεδρίου στη Σύρο – Τ.Π.Ε. στην Εκπαίδευση, 30-41.
7. Κολτσάκης,  Ε. (2006). Διερεύνηση των περιορισμών και των δυνατοτήτων μιας σχολικής μονάδας και των εκπαιδευτικών της σχετικά με την παιδαγωγική αξιοποίηση των Τ.Π.Ε. – μια μελέτη περίπτωσης. https://www.eduportal.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=156
8. Δημητριάδης Σταύρος, Μπάρμπας Αλέξανδρος, Ψύλλος Δημήτριος, Πομπόρτσης Ανδρέας (2004). Μετασχηματιστικές διεργασίες στο πλαίσιο Εκπαίδευσης του παραδοσιακού σχολείου κατά την εισαγωγή των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών. Πρακτικά 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου της “Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Τ.Π.Ε. στην Εκπαίδευση” – Ε.Τ.Π.Ε..
9.Ευάγγελος Κελεσίδης : Δημοτικά Σχολεία της Ελλάδας: από τη σχολική τάξη στον κυβερνοχώρο  Virtual School, The sciences of Education Online, τόμος 2, τεύχη 2-3
http://www.auth.gr/virtualschool/2.2-3/Praxis/KelesidisPrimarySchoolsOnline.html
10. Αράπογλου, Α., Καραντενίζη Ε., Μαβόγλου Χ., Οικονομάκος Η. Η μέθοδος project για την ανάπτυξη ιστοσελίδων, Εισήγηση στο 2o Πανελλήνιο Συνέδριο “Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση”, στη Σύρο 9-11 Μαΐου 2003  (www.epyna.gr)
11.Ντρενογιάννη, Ε. (2001). Παιδαγωγική Αξιοποίηση των υπηρεσιών του Ιnternet  στο Virtual School, The sciences of Education Online, τόμος 2, τεύχη 2-3
http://www.auth.gr/virtualschool/2.2-3/Praxis/DrenoyanniCyberPedagogy.html
12. Korte, W.& Husing, T. (2006). Benchmarking access and use of ICT in European schools 2006: Results from head teacher and a classroom teacher surveys in 27 European countries, European Commission.
13. Σοφός, Α. (2006). Στρατηγικές παρουσίασης σχολικών μονάδων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο διαδίκτυο “Το παράδειγμα της Αττικής”
www.rhodes.aegean.gr/ptde/mps/documents/imerida%202006/ΣΟΦΟΣ%20%20Παρουσία%20σχολείω
14. Αλεξόπουλος Α., Στασινάκης Π., Καρπουχτζής, Ι. Ο δικτυακός τόπος της σχολικής μονάδας Γυμνασίου Σικίνου με Λυκειακές τάξεις, εισήγηση στο 3ο Συνέδριο Σύρου, Μάιος 2005. (www.epyna.gr)
15. Schrock Kathleen (2003), Critical Evaluation Surveys,
http://school.discovery.com/schrockguide/eval.html (τελευταία προσπέλαση 10/4/2007)
16. Beck Susan, The Good, The Bad & The Ugly: or, Why It””””s a Good Idea to Evaluate Web Sources Evaluation Criteria http://lib.nmsu.edu/staff/susabeck/evalcrit.html (τελευταία προσπέλαση 10/4/2007)
17.Payton Tammy, Evaluation Rubrics for Websites,
http://www.siec.k12.in.us/west/online/eval.htm (τελευταία προσπέλαση 10/4/2007)
18.Becta ICT Advice, Building an effective school website,
http://schools.becta.org.uk/
(τελευταία προσπέλαση 10/4/2007)

Πρόκειται για εισήγηση του Νίκου Δαπόντε, της Έφης Σχίζα και  του Γιάννη Σαλονικίδη στο 4ο Συνέδριο της Σύρου για τις ΤΠΕ στην Εκπαίδευση (Μάης 2007)

Share Button