Για την απόφαση του ΣτΕ σχετικά με το μάθημα των θρησκευτικών

Του Χριστόφορου Αρβανίτη, Επίκουρου Καθηγητή Κοινωνιολογίας του Χριστιανισμού και της Θρησκείας

Για όσους δεν αντιλαμβάνονται (εννοώ καλοπροαίρετα) το τι έγινε χθες στο ΣΤΕ όσον αφορά στο μάθημα των θρησκευτικών να αναφέρω κάποια πράγματα.

1ον. Αποφάσεις «δικαστικώ τω τρόπω» σε θέματα πίστης και ομολογίας έχουμε ιστορικά κατά το μεσαίωνα (από την ίδια την Εκκλησία), σε περιπτώσεις ταύτισης κρατικής ιδεολογίας και εκκλησίας και σε περιπτώσεις κατάλυσης της Δημοκρατίας.

2ον Η συγκεκριμένη απόφαση αγνοεί ακόμη και την απόφαση της Συνόδου του Ιουλίου του 2017 που έκρινε τα νέα Προγράμματα θετικά και μετά επαίνων. Επομένως εγκαλεί και την Εκκλησία όσον αφορά στην Ορθοδοξία της!!!

3ον. Η ουσία είναι πως επανέρχεται ο δικαστικός έλεγχος σε θέματα εκπαίδευσης με απόλυτη την ευθύνη σε αυτό το θέμα της ΠΕΘ (Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων). Αυτοί μόνο με τα δικαστήρια λειτουργούν…

4ον Η συγκεκριμένη απόφαση “παρερμηνεύει” το Σύνταγμα και όχι μόνο. Αυθαιρετεί με χείριστο τρόπο όταν προσθέτει τον όρο στη φράση “καλλιέργεια θρησκευτικής συνείδησης” τη λέξη ορθόδοξη, μετατρέποντας τη φράση σε “καλλιέργεια ορθόδοξης θρησκευτικής συνείδησης” και στη συνέχεια δικάζει με βάση αυτή τη φράση. Είναι προσβλητικό για το ίδιο το ΣΤΕ αυτό το γεγονός, καθώς αποτελεί παραποίηση του άρθρου του Συντάγματος. Άρθρο 16,2: “H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες”. Πού είναι η λέξη ορθόδοξη;

5ον. Η απόφαση ξεκλειδώνει επικίνδυνες για τη Δημοκρατία πρακτικές τις οποίες η Δημοκρατία, η ανοικτή κοινωνία και η ελεύθερη σκέψη θα πρέπει να αντιμετωπίσουν δραστικά.
6ον. Μετά από την παρερμηνεία και την παραποίηση του Συντάγματος από τους 9 δικαστές τίθεται ζήτημα αξιοπιστίας του ίδιου του ΣΤΕ και των αποφάσεών του. Μια δημοκρατική Πολιτεία οφείλει να αντιληφθεί την παρεκτροπή και να αγνοήσει πλήρως την απόφαση με δεδομένο ότι υπάρχει παράλληλα και η θετική υπέρ των Νέων Προγραμμάτων απόφαση-γνωμοδότηση της Ιεράς Συνόδου. (Εδώ θα φανεί βεβαίως αν εννοούσαν αυτά που αποφάσισαν ή ήταν ένα δούναι και λαβείν με το κράτος για την ίδρυση των ΚΙΜ). Δεν θα πρέπει η ίδια η Σύνοδος να παρέμβει καταγγέλλοντας ως ανυπόστατο το σκεπτικό της απόφασης του ΣΤΕ; Δεν προσβάλλεται η ίδια η Σύνοδος με αυτήν την απόφαση? Ιδού η Ρόδος…

7ον. Ο τραγέλαφος… Επικαλούνται για την απόφαση την ΕΣΑΔ!!! και θεωρούν ότι είναι σε συμφωνία με αυτήν!!!

Εν κατακλείδι. Η Πολιτεία οφείλει να παρέμβει και να αποκλείσει οποιαδήποτε επιστροφή στον μεσαίωνα και τον ελεγκτισμό στην εκπαιδευτική, παιδαγωγική και μεθοδολογική διαδικασία, κρίνοντας την απόφαση αντιδημοκρατική και ανελεύθερη και βάζοντας ένα τέλος σε τέτοιου είδους αποφάσεις κρίνοντας το ΣΤΕ ως ΑΝΑΡΜΟΔΙΟ σε τέτοια ή παρόμοια θέματα. Η Υπουργός μπορεί να το κάνει. Θα το κάνει;