Αγωγή Υγείας

Θεάσεις: 3,844Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr)   Οι πληγές στις ιστορίες των ανθρώπων δεν είναι πάντα εύκολες. Ούτε καν συχνά! Είναι κάποιες πληγές τόσο βαθιά ριζωμένες στην ψυχή μας που νομίζουμε πως ποτέ δεν θα επουλωθούν. Πιστεύουμε πως πάντα θα είναι εκεί, να στέκουν ορθάνοιχτες, να μας πονάνε και να μας θυμίζουν το […]

Θεάσεις: 5,819Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας (simvouleftikigamou.gr)   Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ετυμολογία της λέξης συγχωρώ, τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Αγγλικά. Συγχωρώ= χωρώ + κάτι/και αυτό. Δηλαδή, μέσα μου αφήνω χώρο να δεχθώ αυτό που μου συνέβη, για να το αποδεχθώ. Διαθέτω χώρο μέσα μου, συναισθηματικό και νοητικό. Στα Αγγλικά η αντίστοιχη σχετική […]

Και εκεί που νομίζεις ότι έχει τελειώσει αυτά συνεχίζουν “γιατί αυτό, γιατί εκείνο, πότε, πού, πόσο, πώς”, ρωτάνε τα πάντα για το κάθε τι. Και δεν έχουν σταματημό ούτε καθώς μεγαλώνουν, ίσα-ίσα αυξάνεται ο ρυθμός, το βάθος των ερωτήσεων, δεν ικανοποιούνται με τις πιο απλοϊκές απαντήσεις, δεν μπορείς ούτε να τα κοροϊδέψεις πια!

Τον τελευταίο καιρό έρχομαι αντιμέτωπη με άρθρα τα οποία αναδεικνύουν έναν συγκεκριμένο αριθμό βημάτων ή χαρακτηριστικών σχετικά με θέματα που αφορούν στις διαπροσωπικές σχέσεις, στο νόημα της ζωής ή ακόμα και σε ψυχικές διαταραχές ή ασθένειες. Έτσι λοιπόν υπάρχουν 5 σημάδια για να καταλάβουμε εάν ο σύντροφος μας πάσχει από ναρκισσιστική διαταραχή, 3 τρόποι για να ζήσουμε ευτυχισμένοι και 8 σημάδια που δείχνουν ότι πρέπει να σε δει ειδικός.

Η καθημερινή ζωή του καθενός: μία ολόκληρη ιστορία! Ο καθένας “κουβαλάει τον δικό του σταυρό” θα πει κανείς – αλλά και ότι ο καθένας είναι μοναδικός, ανυπέρβλητος! Ωστόσο μπροστά στις δυσκολίες της καθημερινότητας, της ρουτίνας, συχνά, πολλοί από εμάς λυγίζουν.

Όλοι οι γονείς αγαπάμε τα παιδιά μας. Αυτό είναι σίγουρο – κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Όλοι οι γονείς νοιαζόμαστε για το καλό τους: προσπαθούμε να μην τους λείψει τίποτα, να μην έχουνε παράπονο, να τους παρέχουμε τα πάντα – μην τυχόν και νιώσουν άσχημα, στερημένα, αδικημένα…

Θεάσεις: 7,370Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)   Είναι μάλλον εύκολο να συμφωνήσουμε οι περισσότεροι ότι τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα δεν χρειάζονται και πάρα πολλά πράγματα. Αντιθέτως η φυσική τους ανάγκη αφορά λίγα και καλά (ουσιαστικά!). Άσχετα αν εμείς, η (καταναλωτική) κοινωνία των ενηλίκων, τα μαθαίνουμε ,εν τέλει, να θέλουν πολύ περισσότερα απ’ […]

Θεάσεις: 4,258Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr) Συχνά γίνεται παρανόηση  με την έννοια του διεκδικώ… Τι σημαίνει διεκδικώ; Διεκδικώ λοιπόν σημαίνει να σέβομαι πάνω απ΄όλα τον εαυτό μου, να εκφράζω τη στάση μου καθαρά, χωρίς να φοβάμαι και έχω την πεποίθηση ότι οι αξίες μου είναι σημαντικές και δεν πρέπει να υποβαθμίζονται από τους άλλους., […]

Θεάσεις: 5,205Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr)   Αυτοεκτίμηση είναι αυτό που λέει από μόνη της η λέξη, είναι η εκτίμηση που έχουμε για τον εαυτό μας, είναι η αυτοπεποίθηση που δείχνουμε στον ίδιο μας τον εαυτό, κατά πόσο δηλαδή πιστεύουμε στις δυνατότητές και τις ικανότητές μας. Είναι η δυνατότητα μας να εκφράζουμε αυτό […]

Θεάσεις: 4,017Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)   Η φυσική παρουσία των γονέων είναι αναντικατάστατη στην ανάπτυξη του παιδιού. Ούτε τα χρήματα ούτε τα παιχνίδια και τίποτα υλικό αγαθό δεν μπορεί να εξαγοράσει την αγάπη και την φροντίδα του γονέα. Το παιδί, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες έχει την ανάγκη να έχει στενή σχέση με τους […]

Θεάσεις: 4,184Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)   Οι γονείς συχνά στην προσπάθειά τους να προστατέψουν τα παιδιά τους και να τους παρέχουν όσο τον δυνατόν περισσότερα, γίνονται υπερβολικοί με αποτέλεσμα να επιτυγχάνουν συνέπειες  που δεν επιθυμούν. Για να δούμε μερικές περιπτώσεις: Αρκετοί γονείς αγχώνονται και αγωνιούν υπερβολικά για το παιδί τους. Τους παρέχουν το […]

Για σκεφτείτε το, η καθημερινότητα μας έχει βάλει σε ρομποτικούς ρυθμούς… από το πρωί που θα ξυπνήσουμε ως το βράδυ που θα ξαπλώσουμε… τρέχουμε να προλάβουμε, δεν στεκόμαστε ούτε μια στιγμή, σπρώχνουμε να πάμε την ώρα μας, τη μέρα μας, τη ζωή μας παρακάτω… και τι καταλαβαίνουμε; Στο τέλος της ημέρας θα διαμαρτυρηθούμε “Πότε πέρασε κιόλας…;”