Θεάσεις: 43,379
Μοτίβα – Διδακτική πρόταση για το Νηπιαγωγείο
Του Ξενίδη Ιωάννη, Νηπιαγωγού
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Επιλέγω το διθέσιο Νηπιαγωγείο Ακρινής στον νομό Κοζάνης . Ο αριθμός των νηπίων και προνηπίων είναι συνολικά 17. Ο αριθμός των νηπίων υπερισχύει αριθμητικά των προνηπίων που είναι πέντε. Το παιδαγωγικό υλικό είναι αρκετό στην διάθεση των παιδιών. Το Νηπιαγωγείο μοιράζεται τον ίδιο αύλειο χώρο με το Δημοτικό. Η έννοια του Μοτίβου είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα έννοια και πάρα πολύ οικεία στα παιδιά. Η επιθυμία για επανάληψη ενός προτύπου είναι μια εγγενής τάση και συμφωνεί με τη βασική παιδαγωγική αντίληψη σύμφωνα με την οποία τα παιδιά αναζητούν πρότυπα. Το Μοτίβο είναι ένα επαναλαμβανόμενο πρότυπο που οδηγεί σε μια σύνθεση. Τα πρότυπα συναντώνται στα φυσικά υλικά με τα οποία αρέσκονται τα παιδιά να πειραματίζονται, στο δομημένο υλικό, στους αριθμούς και σε γεωμετρικές καταστάσεις. Προβάδισμα πρέπει να δίνουμε , όταν και όπως μπορούμε, στο φυσικό υλικό. H ενασχόληση του νηπίου με το φυσικό υλικό του δίνει τη δυνατότητα να αυτενεργήσει, να αναλάβει πρωτοβουλίες και να δοκιμάσει να δημιουργήσει το ίδιο χωρίς να φοβάται την περίπτωση του λάθους.
How LegitCasinos Evaluates Licensing Standards for Australian Online Gambling
Australia has one of the most complex and contested online gambling regulatory environments in the world. The Interactive Gambling Act of 2001, amended significantly in 2017, prohibits Australian-based operators from offering real-money casino games to residents, yet it does not criminalise the act of playing at offshore platforms. This legal ambiguity has created a sprawling grey market where thousands of Australian players access international casinos that operate under foreign licences. The challenge for players is determining which of those offshore operators are genuinely trustworthy and which are exploiting the regulatory gap. Review platforms that specialise in the Australian market have developed increasingly sophisticated frameworks for evaluating licensing standards, and understanding how those evaluations work helps players make informed decisions about where they deposit their money.
The Regulatory Landscape Governing Australian Players
To appreciate how licensing evaluations are constructed for the Australian context, it is necessary to understand the specific legal architecture that shapes the market. The Interactive Gambling Act 2001 (IGA) was Australia’s primary legislative response to the growth of internet gambling. Its core prohibition targets supply-side behaviour: Australian companies cannot provide certain interactive gambling services to Australian customers. The 2017 amendments, introduced through the Interactive Gambling Amendment Act, tightened enforcement mechanisms and explicitly banned in-play sports betting online, but they did not fundamentally change the position of offshore casino operators. The Australian Communications and Media Authority (ACMA) gained expanded powers to block non-compliant offshore websites, and since 2019 it has blocked hundreds of domains, but players can and do use VPNs and mirror sites to circumvent those blocks.
The practical consequence is that Australian players predominantly use casinos licensed in jurisdictions such as Malta, Gibraltar, the Isle of Man, Curaçao, and Kahnawake. Each of these jurisdictions has a distinct regulatory philosophy, different capital requirements for operators, and varying standards for player protection mechanisms. The Malta Gaming Authority (MGA), established formally as a regulator in 2001 and restructured under the Gaming Act of 2018, is widely regarded as one of the more rigorous licensing bodies. MGA licensees are subject to mandatory responsible gambling tools, segregated player fund requirements, and dispute resolution obligations. By contrast, Curaçao, which operates under a master licence system that has been under reform since 2023 through the National Ordinance on Offshore Games of Hazard (NOOGH), has historically been criticised for lighter oversight, though the ongoing reforms are intended to introduce more robust compliance standards including mandatory technical certification of games and stricter anti-money laundering protocols.
Gibraltar’s Gambling Act 2005 and subsequent regulatory updates have made it a preferred jurisdiction for operators targeting European and international markets, with requirements that include proof of financial stability and ongoing compliance audits. The Isle of Man Gambling Supervision Commission, operating under the Online Gambling Regulation Act 2001, has built a reputation for thorough vetting of operators, particularly around software integrity and financial liquidity. Understanding these distinctions is not academic for Australian players — the jurisdiction under which a casino is licensed directly determines what recourse a player has if a dispute arises, what technical standards the games must meet, and whether player funds are protected in the event of operator insolvency.
How LegitCasinos Constructs Its Licensing Evaluation Framework
LegitCasinos approaches licensing evaluation as a multi-dimensional process rather than a simple pass-or-fail check. The first layer of assessment involves licence verification — confirming that a casino’s claimed licence is genuine, current, and in good standing. This sounds straightforward, but in practice it requires checking the relevant regulator’s public licence register, cross-referencing the licence number displayed on the casino’s website, and verifying that the entity holding the licence matches the corporate entity operating the casino. Licence forgery and misrepresentation are not hypothetical concerns; there have been documented cases of operators displaying licence seals from regulators without holding valid authorisation, a practice that the MGA and ACMA have both publicly warned about.
The second layer involves assessing the regulatory quality of the licensing jurisdiction itself. Not all licences carry equal weight, and a casino holding a Curaçao sub-licence under an older master licence structure represents a materially different level of regulatory oversight than one holding a full MGA licence. LegitCasinos uses a tiered classification system that considers factors including the regulator’s dispute resolution mechanisms, whether the regulator conducts ongoing compliance audits rather than just initial vetting, the requirements for responsible gambling tool implementation, and the financial protection afforded to player funds. This tiered approach allows the platform to communicate meaningful distinctions to Australian users rather than simply confirming that a licence exists.
The third layer examines the practical implementation of licensing obligations. A casino may hold a valid MGA licence but still fail to implement the required responsible gambling tools in a meaningful way, or may have a history of delayed withdrawals that suggests liquidity problems despite meeting capital requirements on paper. The methodology documented at legit-casinos.com/ incorporates complaint history data, withdrawal processing records, and audit reports where publicly available to assess whether a casino is meeting its regulatory obligations in practice rather than just on paper. This distinction between nominal compliance and substantive compliance is particularly important for Australian players who have limited domestic recourse if something goes wrong.
Ownership structure and corporate transparency form a fourth evaluation dimension. Many online casinos are operated by holding companies with complex ownership chains across multiple jurisdictions. Understanding who ultimately controls an operator matters because it affects accountability — a casino operated by a publicly listed company with audited financial statements presents a different risk profile than one operated by an opaque offshore entity. LegitCasinos cross-references licensing data with corporate registry information where accessible, examining whether the disclosed ownership structure is consistent across different regulatory filings.
Specific Licensing Criteria Relevant to Australian Player Protection
Several licensing criteria carry particular importance for Australian players given the specific nature of the grey market they are navigating. The first is the availability and enforceability of dispute resolution mechanisms. When an Australian player has a dispute with an offshore casino, they cannot rely on ACMA or any Australian regulatory body to intervene on their behalf — ACMA’s powers relate to blocking access rather than adjudicating player complaints. The only meaningful recourse available is through the casino’s licensing regulator. MGA-licensed operators are required to participate in the Alternative Dispute Resolution (ADR) process, and the MGA itself can investigate complaints and impose sanctions including licence suspension. Gibraltar’s regulator similarly has a formal complaints process. Curaçao’s historical complaint mechanism has been widely criticised as inadequate, which is one reason why the 2023 NOOGH reforms are significant — they introduce requirements for operators to have formal complaint handling procedures, though enforcement track record under the new framework is still developing.
The second critical criterion is the technical certification of games. Reputable licensing jurisdictions require that casino games be tested and certified by independent technical laboratories before they can be offered to players. Approved testing laboratories include eCOGRA (established in 2003), BMM Testlabs, Gaming Laboratories International (GLI), and iTech Labs. These organisations verify that random number generators (RNGs) produce genuinely random outcomes, that return-to-player (RTP) percentages match the disclosed figures, and that the software operates without exploitable vulnerabilities. For Australian players, this matters because there is no domestic body verifying the fairness of games offered by offshore operators — the only assurance comes from the certification requirements of the licensing jurisdiction and the reputation of the testing laboratory involved.
Anti-money laundering (AML) compliance is a third area where licensing standards have direct implications for player experience. Stricter AML regimes, such as those required under MGA and Gibraltar licensing, mean that operators are required to conduct enhanced due diligence on players above certain deposit or withdrawal thresholds. For Australian players, this translates into requests for identity documents, proof of funds, and source of wealth declarations. While this can feel intrusive, it is actually a marker of a legitimately regulated operator. Casinos that never ask for verification documentation are frequently operating with inadequate AML controls, which is a regulatory red flag regardless of what licence they claim to hold. LegitCasinos evaluates whether a casino’s KYC (Know Your Customer) procedures are consistent with the requirements of its claimed licence jurisdiction, rather than treating the absence of verification requests as a customer-friendly feature.
Responsible gambling tool requirements vary substantially across licensing jurisdictions and represent an increasingly important evaluation criterion. The MGA’s Player Protection Directive, updated in 2018 and further refined in subsequent years, requires licensees to offer deposit limits, loss limits, session time limits, cooling-off periods, and self-exclusion mechanisms. Gibraltar’s Licensing Conditions include similar requirements. Jurisdictions with weaker requirements may only mandate basic self-exclusion. For Australian players, where problem gambling rates have been a significant public health concern — the Australian Institute of Health and Welfare’s 2023 National Drug Strategy Household Survey identified gambling as a notable area of harm — the robustness of responsible gambling tools is not merely a regulatory checkbox but a genuine safety consideration.
Evaluating Licensing in the Context of Evolving Australian Regulatory Pressure
The Australian regulatory environment is not static, and licensing evaluations must account for the direction of regulatory change rather than just the current state of rules. Since 2019, ACMA has progressively expanded its website blocking program, with the number of blocked gambling sites exceeding 900 by mid-2023. The agency has also pursued enforcement action against offshore operators that actively target Australian customers through advertising, bonus promotions, and localised payment methods — activities that arguably constitute provision of a prohibited interactive gambling service even if the operator is based offshore. Several operators have received formal notices from ACMA and subsequently modified their Australian-facing operations or withdrawn from the market entirely.
The Senate Environment and Communications References Committee has conducted multiple inquiries into online gambling harm, with its 2023 report recommending a prohibition on online gambling advertising — a recommendation that the federal government indicated it would implement in stages. These developments matter for licensing evaluation because they affect which operators are willing to openly serve Australian players versus those that operate with a degree of opacity. An operator that actively complies with ACMA’s requirements — for instance, by geolocating Australian IP addresses and displaying appropriate notices — is demonstrating a different compliance posture than one that actively circumvents blocking measures.
The reform of Curaçao’s licensing framework under NOOGH is particularly relevant to Australian market evaluations because Curaçao-licensed casinos represent a substantial proportion of the offshore options available to Australian players. The new framework, which began implementation in 2023 with a transition period for existing operators, introduces requirements including mandatory technical certification, minimum capital requirements, and formal complaint handling procedures. However, the practical effect of these reforms on player protection will depend heavily on enforcement, and the track record of the new Gaming Control Board of Curaçao is still being established. LegitCasinos has indicated that it is monitoring the transition period and will update its tiered licence assessments as the new framework’s enforcement practices become clearer.
Payment processing is an indirect but important indicator of licensing legitimacy. Reputable payment processors — including major credit card networks, established e-wallet providers, and regulated banking institutions — conduct their own due diligence on merchants before agreeing to process gambling transactions. An offshore casino that accepts Visa, Mastercard, and PayPal has passed at least some level of third-party vetting. Conversely, a casino that relies exclusively on cryptocurrency payments or obscure payment processors may be doing so because it cannot meet the compliance standards required by mainstream payment networks. This is not an absolute rule — there are legitimate reasons why some reputable operators have moved toward crypto-focused payment models — but it is a data point that contributes to a holistic licensing assessment.
Understanding how platforms like LegitCasinos evaluate licensing standards gives Australian players a framework for assessing offshore casinos themselves, rather than simply relying on any single review or recommendation. The key insight is that licensing quality exists on a spectrum, that nominal licence possession is distinct from substantive regulatory compliance, and that the specific provisions of a licensing regime — dispute resolution, game certification, AML standards, responsible gambling tools — have direct practical consequences for players. In a market where domestic regulation offers limited protection, the rigour of offshore licensing frameworks is the primary safeguard available, and evaluating that rigour carefully is not a technical exercise but a practical necessity for anyone participating in Australian online gambling.
Ελέγχουμε τις προϋπάρχουσες εμπειρίες των νηπίων μέσα από την επικοινωνία και συνεργασία με τον Νηπιαγωγό. Μαθαίνουμε πως τα νήπια έχουν ασκηθεί σε ασκήσεις αναγνώρισης μοτίβων που ενδυναμώνουν την οπτική τους μνήμη.Tα παιδιά δούλεψαν όλο το προηγούμενο καιρό πάνω σε μοτίβα που είναι εμφανή στο περιβάλλον τους. Αναγνώρισαν επαναλαμβανόμενα πρότυπα στα χαλιά ,σε λάμπες στο ταβάνι, στα ράφια στα οποία τοποθετούν τις τσάντες τους, στα τετράγωνα πλακάκια του δαπέδου, στα τρισδιάστατα γεωμετρικά σχήματα της σφαίρας και του κύβου, στα ψαλίδια και τους μαρκαδόρους, στις οδοντογλυφίδες, τα κουμπιά και τα κλειδιά. Ακόμα μέσα από διάφορες ψυχοκινητικές δραστηριότητες και ρυθμικά- μουσικά παιχνίδια ήρθαν σε επαφή με την έννοια του μοτίβου. Η ενασχόληση των παιδιών κρίνουμε πως είναι τέτοια που μας επιτρέπει να προχωρήσουμε στην ανάπτυξη των δικών μας εννοιών.ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΜΟΤΙΒΟ
Τo Μοτίβο είναι μια σχέση διάταξης στην οποία έχουμε τη διαδοχική σειρά επαναλαμβανόμενων στοιχείων που οδηγούν σε μια σύνθεση. Η σειρά των στοιχείων καθορίζεται με βάση ένα κριτήριο διάταξης που είναι ποιοτικό ή ποσοτικό. Το κριτήριο διάταξης ταυτίζεται με την διδακτική μεταβλητή που επηρεάζει, διευκολύνει, δυσκολεύει ή τροποποιεί την δράση του παιδιού. Τα πράγματα που καθοδηγούμε σε μια σύνθεση είναι αντικείμενα, σύμβολα που αναπαριστούν κάτι ή γεγονότα. Η διάταξη είναι μια διαδικασία που μας βοηθά να βάζουμε τα πράγματα σε μια διαδοχή. Τίθεται το θέμα ποιος θα διαλέξει τον κανόνα διαδοχής; Άλλες φορές αυτό το κάνει ο νηπιαγωγός και άλλες φορές τα ίδια τα νήπια. Στην παρούσα εργασία αυτό θα πρέπει να γίνει από τον νηπιαγωγό. Τα νήπια χρειάζεται να αυτενεργήσουν με συγκεκριμένες δραστηριότητες στη δημιουργία μοτίβου. Μέσα από την εμπλοκή τους για την υλοποίηση των δραστηριοτήτων θα διατάξουν στοιχεία, θα τα οργανώσουν με συγκεκριμένους κανόνες, θα βγάλουν συμπεράσματα και θα γενικεύσουν. Τα νήπια αντιλαμβάνονται τις σχέσεις των αντικειμένων και προσανατολίζονται σε διαδικασίες διάταξης. Τα μοτίβα βρίσκονται σε καθημερινά διακοσμητικά και χρηστικά αντικείμενα, σε χαρτιά περιτυλίγματος δώρων, σε κεντήματα, σε διακοσμήσεις μωσαϊκών δαπέδων. Υπάρχει ένας πληθωρισμός ανάλογων ερεθισμάτων στο περιβάλλον και είναι μια καλή ευκαιρία για τα νήπια να ασκηθούν με την δημιουργία μοτίβου.To Moτίβο, λέει ο μαθηματικός Στέλιος Μαρίνης, είναι μια διαδικασία με επαναληπτικό χαρακτήρα που παρακινεί το μαθητή να εντοπίσει κάποιες μαθηματικές σχέσεις με παιγνιώδη τρόπο. Η υπερβολή, όμως, είναι δυνατόν να δημιουργήσει στα περισσότερα νήπια τη στερεοτυπική πεποίθηση ότι η κανονικότητα κάθε ακολουθίας είναι νόμος. Κάθε τέτοια πεποίθηση οδηγεί τα παιδιά στον μηχανιστικό «εντοπισμό» κανονικοτήτων μέσα σε μια φύση που δεν διακρίνεται για κάτι τέτοιο. Οι κανονικότητες, συνεχίζει ο Στέλιος Μαρίνης, είναι ο ασφαλής δρόμος για τη δημιουργία ανθρώπων που δεν αμφισβητούν τις αυθεντίες και την εξουσία.
ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ
Η διδακτική προσέγγιση για τη δημιουργία Μοτίβου είναι η ίδια. Αρχικά μας ενδιαφέρει να διεγείρουμε το ενδιαφέρον το παιδιών με τα κατάλληλα ερεθίσματα. Επιδιώκουμε την ενεργητική συμμετοχή των νηπίων. Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο πρέπει να βρεθούν αντιμέτωπα με ένα πρόβλημα, αλλά, επιπλέον, θα πρέπει να κινητοποιηθούν ώστε να το επιλύσουν.
Τα νήπια θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους όλα τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουν για να υλοποιήσουν τις δραστηριότητες και να επιτύχουν τους στόχους. Ο διδακτικός στόχος παρουσιάζει τη συμπεριφορά και την δεξιότητα που περιμένουμε να εμφανίσει ο μαθητής στο τέλος μιας διδακτικής προσέγγισης και η οποία συμπεριφορά είναι παρατηρήσιμη και ελέγξιμη. Για να διατυπώσουμε έναν στόχο δεν αρκεί να περιγράψουμε την έννοια με την οποία θα ασχοληθούμε αλλά να συγκεκριμενοποιήσουμε το επίπεδο κατάκτησης της από το παιδί.
Ο Εκπαιδευτικός δεν λέει στο νήπιο τι να κάνει αλλά αντίθετα οργανώνει ένα περιβάλλον μάθησης. Η ανάπτυξη μαθηματικής γνώσης απαιτεί μια πλούσια μαθηματική εμπειρία. Απαιτούνται ενδιαφέρουσες εμπειρίες στις οποίες αρχικά το νήπιο δρα στον υλικό χώρο συμμετέχοντας με το σώμα του (βιωματικά),στην συνέχεια μεταφέρει αυτές τις δράσεις στα αντικείμενα με τα μέλη του σώματος (εμπράγματες καταστάσεις) και τέλος γενικεύει την εμπειρία του με την μεσολάβηση εικόνων, σχημάτων και συμβόλων (αναπαραστατικές καταστάσεις).
Η οργάνωση μια διδακτικής κατάστασης προϋποθέτει να εντοπίσουμε παιχνίδια, δραστηριότητες και παιδαγωγικό υλικό που συνδέονται με την έννοια που θέλουμε να αναπτύξουμε. Για το μοτίβο θα πρέπει να επιλέξουμε τρεις δραστηριότητες που να σχετίζονται με αυτή την έννοια και να επιτρέπουν στα παιδιά να τη γνωρίσουν μέσα από την άμεση εμπειρία τους. Υπάρχουν και άλλες έννοιες που εμπλέκονται με την μαθηματική έννοια που επεξεργαζόμαστε αλλά το παιδί επικεντρώνεται στην συγκεκριμένη. Ιδιαίτερα πρέπει να τονίσουμε την σημασία της λεκτικής διατύπωσης και των διαδικασιών ελέγχου σε μια διδακτική κατάσταση. Οι δραστηριότητες θα πρέπει να μην είναι αποσπασματικές και ανεξάρτητες μεταξύ τους. Θα πρέπει να εντάσσονται σε ένα σενάριο που θα απαιτεί μια διαδοχική σειρά . Η ιστορία χρειάζεται να διευκολύνει την δράση και να κινητοποιεί τα παιδιά να συμμετέχουν. Αυτά έχουν μάθει να δουλεύουν σε ομάδες και αυτό θα το εκμεταλλευτούμε για να υλοποιήσουμε τις δραστηριότητες. Τα παιδιά, επίσης, χρειάζεται να διατυπώσουν λεκτικά την δράση τους και έτσι να καταφέρουν να συνειδητοποιήσουν την έννοια του μοτίβου. Η διατύπωση της δράσης με λόγια , η απόφαση ή η επιλογή είναι σημαντικές γιατί οδηγούν το παιδί στο να εκφράσει αυτά που κάνει και να αποκτήσει, έτσι, συνείδηση των κινήσεων του.
Η μεταφορά των εννοιών από το επίπεδο της δράσης στο επίπεδο των λέξεων αποτελεί κλειδί για την προσέγγιση τους. Στον σχεδιασμό των δραστηριοτήτων λαμβάνονται υπ’ όψιν και οι διαδικασίες ελέγχου. Ομάδα παιδιών ή και κάθε παιδί ατομικά , αναλαμβάνει να ελέγξει την ορθότητα της δράσης που καλό θα ήταν να έχει έναν παιγνιώδη χαρακτήρα. Τα λάθη είναι κίνητρο για την ανάπτυξη καινούριων γνώσεων . Η διόρθωση του λάθους δεν γίνεται σε καμιά περίπτωση από τον/την Νηπιαγωγό αλλά από το παιδί. Αυτό είναι που έκανε το λάθος και αυτό είναι που από μόνο του θα πρέπει να το διορθώσει. Η ελλιπής γνώση είναι αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης διαδικασίας επαφής με το περιβάλλον και μια φράση ή λέξη του νηπιαγωγού δεν αρκούν για να την αλλάξουν.
Κάθε διδακτική κατάσταση θα πρέπει να περιλαμβάνει μια δυναμική διαδικασία ελέγχου που να επιτρέπει στο παιδί να εντοπίζει το λάθος του και να οδηγείται στην διόρθωση και την νέα γνώση. Η διδασκαλία μιας έννοιας γίνεται πιο αποτελεσματική όταν συνυπάρχουν ψυχαγωγικά και παιδευτικά στοιχεία. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην επιλογή του υλικού που θα χρησιμοποιήσουν τα παιδιά. Απαιτείται ακριβής αναπαραγωγή ενός μοντέλου και τα υλικά θα πρέπει να διευκολύνουν το νήπιο προς αυτήν την κατεύθυνση. Η παρουσία του/της Νηπιαγωγού θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο διακριτική. Τα παιδιά χρειάζεται να αυτενεργήσουν και να αναπτύξουν τον δικό τους τρόπο σκέψης αβίαστα. Οι παρεμβάσεις επιβάλλεται να είναι ελάχιστες και αναγκαίες. Το παιδί χρειάζεται να εμπλακεί στην κατάσταση προβληματισμού και να θεωρήσει ότι έχει το ίδιο την ευθύνη για την επίλυσή του.
Για το σκοπό αυτό ασχολούμαστε συστηματικά με το κίνητρο που πρέπει να δημιουργήσουμε στο παιδί για να χρησιμοποιήσει όλες τις πνευματικές του δυνάμεις. Στο τέλος μια διδακτικής κατάστασης και αφού το νήπιο έχει δράσει, διατυπώσει και ελέγξει την δράση του ,ακολουθεί μια φάση όπου η ατομική παραγωγή συνδέεται με την συλλογική γνώση. Στη φάση αυτή ο διδάσκων κατονομάζει όσα έχουν πραγματοποιηθεί από τα παιδιά ,και στο επίπεδο που έχουν προσεγγιστεί, αποτελούν στο εξής μια «επίσημη» γνώση.
ΠΡΩΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: [Φτιάχνουμε το μαγικό χαλί]
Διδακτικός στόχος: Τα νήπια πετυχαίνουν σύνθεση επαναλαμβανόμενου μοτίβου(ορθογώνιο σχήμα) με κριτήριο διάταξης το χρώμα.
Υλικά: Υγρή κόλλα, ψαλίδια, 3 κομμένα χαρτιά του μέτρου και ορθογώνια με χρώματα κόκκινο -κίτρινο-μπλε (συνολικά 12 κόκκινα, 12 κίτρινα και 12 μπλε).
Χρόνος δραστηριότητας: Γύρω στα 20 λεπτά
Είδος δράσης: Εμπράγματη-αναπαραστατική
Σύντομο σενάριο: Προσκαλώ τα νήπια σε ένα φανταστικό ταξίδι στον ουρανό. Για όχημα θα χρησιμοποιήσουμε μαγικά χαλιά που θα φτιάξουν τα ίδια τα παιδιά.
Αναμενόμενη δράση: Τα νήπια έχουν κόψει ορθογώνια με τα ψαλίδια. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Οι πρώτες ερωτήσεις θα έχουν να κάνουν με την διάκριση των σχημάτων και των χρωμάτων. Τα νήπια θα χωριστούν σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 ορθογώνιες κάρτες. Απαγορεύεται αυτές οι κάρτες να είναι του ίδιου χρώματος. Μετά κάθε παιδί δείχνει τις ορθογώνιες κάρτες του στην παρεούλα. Τις τοποθετεί σε όποια σειρά επιθυμεί και ενθαρρύνεται να διατυπώνει λεκτικά αυτό που κάνει. Στην παρεούλα λαμβάνεται ομόφωνα η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν οι ορθογώνιες κάρτες. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένο χαρτί του μέτρου. Κολλάνε πάνω τα ορθογώνια και δημιουργούν μια διάταξη με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν κίτρινο, μετά κόκκινο και στο τέλος μπλε. Το μαγικό χαλί είναι έτοιμο να πετάξει. Τα νήπια θα πρέπει να προσέξουν πολύ στη διαδοχή των χρωμάτων.
Διαδικασία διατύπωσης: Σε κάθε στάδιο της δραστηριότητας τα νήπια μιλάνε για όλα αυτά που κάνουν. Είτε διορθώνουν τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας , είτε ασχολούνται με τη δική τους εργασία, τα παιδιά προσπαθούν να χρησιμοποιούν όλο και πιο εμπλουτισμένο λεξιλόγιο.
Διαδικασία ελέγχου: Ένας προέλεγχος γίνεται από την ομάδα. Στην παρεούλα κάθε παιδί ασκείται ατομικά στη σωστή σειρά με την οποία τοποθετεί τις ορθογώνιες κάρτες με το διαφορετικό χρώμα. Τα υπόλοιπα παιδιά διορθώνουν σε περίπτωση λάθους. Επίσης, κατά την τελική προσπάθεια της ομάδας υπάρχει ένας τελευταίος έλεγχος.
Λειτουργία της τάξης: Οι παρεμβάσεις είναι ελάχιστες. Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού. Τα λάθη τους διορθώνονται από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση του λάθους. Οι ομάδες λειτουργούν παράλληλα. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική.
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Εξέλιξη στην τάξη: Συμμετείχαν στην δραστηριότητα 3 ομάδες των τεσσάρων παιδιών. Αυτές οι ομάδες αποτελούνταν από 10 νήπια και 2 προνήπια. Αρχικά συγκεντρωθήκαμε στην παρεούλα. Ήδη γνώριζαν τα σχήματα και τα χρώματα. Εκεί που έπρεπε να επικεντρωθεί η προσοχή τους ήταν στην ανακάλυψη των σχέσεων ανάμεσα σε ορθογώνιες κάρτες που είχαν διαφορετικό χρώμα. Μιλήσαμε για αυτό και σιγουρεύτηκα πως κάθε παιδί μπορεί να ξεχωρίζει το κόκκινο ορθογώνιο από το κίτρινο και το μπλε. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο ήταν το ορθογώνιο με κριτήριο διάταξης το χρώμα. Τα νήπια χρησιμοποίησαν με επιδεξιότητα τα ψαλίδια και κάθισαν σε ομάδες. Κάρτες με ορθογώνια διαφορετικού χρώματος ήταν μπερδεμένες. Ζητάω από τα παιδιά να τις ξεχωρίσουν. Κάθε νήπιο θα πρέπει να έχει τρεις κάρτες με τρία χρώματα. Τα καταφέρνουν όλες οι ομάδες. Επιστρέφουμε στην παρεούλα. Κάθε παιδί ελέγχεται συνολικά από την ευρύτερη ομάδα της τάξης. Αποφασίζουμε τη σειρά με την οποία θα κολλήσουμε τα ορθογώνια στα τρία χαλιά των 3 ομάδων. Πρώτα θέλουν το κίτρινο, μετά κόκκινο και τέλος μπλε. Ξαναχωρίζονται σε ομάδες και κολλούν τα ορθογώνια. Πρέπει να προσέχουν. Κάνουν ένα προέλεγχο στις ομάδες τους και γυρνούν στην παρεούλα. Επιδεικνύουν τα χαλιά τους και επιβεβαιώνεται πως όλα έχουν γίνει όπως προσυμφωνήθηκαν. Τα χαλιά είναι έτοιμα να πετάξουν στον ουρανό.
Λεκτική διατύπωση των παιδιών: Χρησιμοποιούν εκφράσεις «αυτό θα το βάλω πρώτο, μετά το κόκκινο και τέλος το μπλε».Επίσης ακούμε συστάσεις νηπίων σε άλλα νήπια που δεν τοποθετούν σωστά τις κάρτες όπως «αυτό το χρώμα δεν μπαίνει εκεί! Θυμήσου..».
Τι έκαναν σε περίπτωση λάθους; Τα παιδιά ελάχιστες στιγμές ζήτησαν τη βοήθειά μου. Ακόμα και σε μια τέτοια περίπτωση αρνήθηκα να προσφέρω έτοιμες απαντήσεις και ζήτησα συνολικά από την ομάδα να επιλύσει το πρόβλημα που προέκυπτε. Τα νήπια που έκαναν λάθη δέχονταν αδιαμαρτύρητα τις συμβουλές και τις παραινέσεις των υπολοίπων παιδιών και διόρθωναν τη σειρά των ορθογώνιων με βάση όλα όσα είχαν συμφωνηθεί στην παρεούλα.
Συμπεράσματα: Από την εξέλιξη της δραστηριότητας έμεινα ικανοποιημένος. Υπήρξε ολική συμμετοχή των νηπίων. Δεν αντιμετώπισα προβλήματα που προκύπτουν από αδιαφορία των νηπίων ή μικροσυγκρούσεις που διαταράσσουν το καλό κλίμα της τάξης. Τα παιδιά έδειξαν στην πλειοψηφία τους πως μπορούν να δημιουργούν, να αναπαράγουν ένα μοτίβο και να οδηγούν τη δράση τους σε μια σύνθεση, με βάση τον κανόνα διαδοχής που τα ίδια επινοούν. Το υλικό, το σενάριο και η δομή της δραστηριότητας ήταν τέτοια που επέτρεψε στα νήπια να εμβαθύνουν στην έννοια του μοτίβου με τη μικρότερη δυνατή παρέμβαση από μέρους μου.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: [Κατασκευή φαναριών]
Διδακτικός στόχος: Τα νήπια αντιλαμβάνονται την αλληλουχία των κύκλων με τα διαφορετικά χρώματα και εξάγουν τον κανόνα. Κατασκευάζουν τη σύνθεση-φανάρια.
Υλικά: Υγρή κόλλα, ψαλίδια, κύκλοι με κόκκινο, πράσινο και πορτοκαλί χρώμα(συνολικά 12 κόκκινοι ,12 πορτοκαλί και 12 πράσινοι κύκλοι), χαρτόνια που χρησιμοποιούνται ως φανάρια .
Χρόνος δραστηριότητας: Γύρω στα 20 λεπτά
Είδος δράσης: Εμπράγματη-αναπαραστατική
Σύντομο σενάριο: Πάνω στον ουρανό τα παιδιά θα πρέπει να είναι προσεκτικά. Τα μαγικά χαλιά πετάνε αλλά μπορεί και να τρακάρουν σαν τα αυτοκίνητα. Ο ουρανός είναι γεμάτος με φωτεινούς σηματοδότες που ρυθμίζουν την κυκλοφορία των μαγικών χαλιών.
Αναμενόμενη δράση: Τα νήπια έχουν κόψει κύκλους με τα ψαλίδια. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Οι πρώτες ερωτήσεις θα έχουν να κάνουν με την διάκριση των κύκλων με τα διαφορετικά χρώματα. Τα χρώματα είναι το πράσινο, το κόκκινο και το πορτοκαλί, δηλαδή τα τρία χρώματα που συναντάμε στους φωτεινούς σηματοδότες. Τα νήπια έχουν την εμπειρία των αυτοκινήτων. Ξέρουν πως αυτά σταματούν με το κόκκινο, στο πορτοκαλί προετοιμάζονται οι οδηγοί να σταματήσουν και, τέλος, με το πράσινο μπορούν να περνάνε ελεύθερα. Τα νήπια θα χωριστούν σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 κύκλους. Απαγορεύεται αυτοί οι κύκλοι να είναι του ίδιου χρώματος. Μετά, κάθε παιδί δείχνει τους κύκλους που έχει επιλέξει στην παρεούλα. Τις τοποθετούν σε όποια σειρά επιθυμούν. Ενθαρρύνεται το κάθε ένα νήπιο να διατυπώνει λεκτικά αυτό που κάνει. Στην παρεούλα λαμβάνεται ομόφωνα η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν οι κύκλοι. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένα χαρτόνια . Κολλάνε πάνω τους κύκλους και δημιουργούν φανάρια στα οποία φαίνονται καθαρά οι διατάξεις των στοιχείων με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν κόκκινο, μετά πορτοκαλί και στο τέλος πράσινο. Τα φανάρια της κάθε ομάδας είναι έτοιμα. Τα μαγικά χαλιά αποκλείεται να τρακάρουν στους ουράνιους διαδρόμους.
Διαδικασία διατύπωσης: Επιμένουμε στον κανόνα πως τα νήπια πρέπει να μιλάνε για όλα αυτά που κάνουν. Η χρήση καινούριων λέξεων μέσα στην ομάδα βοηθάει τα μέλη της να κατανοούν τις δράσεις τους. Είναι απαραίτητο για τα παιδιά, είτε διορθώνοντας τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας , είτε ασχολούμενα με τη δική τους εργασία, να χρησιμοποιούν όλο και πιο εμπλουτισμένο λεξιλόγιο.
Διαδικασία ελέγχου: Ένας προέλεγχος γίνεται πάντα από τα μέλη της ομάδας. Στην παρεούλα κάθε παιδί ασκείται ατομικά στη σωστή σειρά με την οποία τοποθετεί τους κύκλους με το διαφορετικό χρώμα. Τα υπόλοιπα παιδιά διορθώνουν σε περίπτωση λάθους. Επίσης, κατά την τελική προσπάθεια της ομάδας υπάρχει ένας τελευταίος έλεγχος.
Λειτουργία της τάξης: Οι παρεμβάσεις που κάνω, επιδιώκω να είναι οι λιγότερες. Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού στις οποίες εμπλέκονται. Τα λάθη τους διορθώνονται από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Κάθε λάθος αποτελεί κίνητρο για την αναζήτηση του σωστού. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση τους λάθους. Οι ομάδες λειτουργούν παράλληλα. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική.
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Εξέλιξη στην τάξη: Συμμετείχαν στην δραστηριότητα 3 ομάδες των τεσσάρων παιδιών. Αυτές οι ομάδες αποτελούνταν από 10 νήπια και 2 προνήπια. Αρχικά συγκεντρωθήκαμε στην παρεούλα. Ήδη γνώριζαν τα σχήματα και τα χρώματα. Εκεί που έπρεπε να επικεντρωθεί η προσοχή τους ήταν στην ανακάλυψη των σχέσεων ανάμεσα σε κύκλους που έχουν διαφορετικό χρώμα. Μιλήσαμε για αυτό και επιβεβαιώθηκε πως κάθε παιδί μπορεί να ξεχωρίζει τον κόκκινο κύκλο από τον κίτρινο και τον μπλε. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο στη συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι ο κύκλος με κριτήριο διάταξης το χρώμα. Τα νήπια χρησιμοποίησαν με επιδεξιότητα τα ψαλίδια και κάθισαν σε ομάδες. Κάρτες με κύκλους διαφορετικού χρώματος ήταν μπερδεμένες. Ζητάω από τα παιδιά να τις ξεχωρίσουν. Κάθε νήπιο θα πρέπει να έχει τρεις κάρτες με τρία χρώματα. Τα καταφέρνουν όλες οι ομάδες. Επιστρέφουμε στην παρεούλα. Κάθε παιδί ελέγχεται συνολικά από την ευρύτερη ομάδα της τάξης. Αποφασίζουμε τη σειρά με την οποία θα κολλήσουμε τους κύκλους στα χαρτόνια. Συμφωνούν και αποφασίζουν πρώτα να υπάρχει το κόκκινο, μετά το πορτοκαλί και τέλος το πράσινο. Ξαναχωρίζονται σε ομάδες και κολλούν τους κύκλους. Πρέπει να προσέχουν. Κάνουν ένα προέλεγχο στις ομάδες τους και γυρνούν στην παρεούλα. Επιδεικνύουν τα φανάρια τους και επιβεβαιώνεται πως όλα έχουν γίνει όπως προσυμφωνήθηκαν. Τα ατομικά φανάρια της ομάδας συνενώνονται και γίνονται ένα μεγάλο φανάρι. Αυτό συμβαίνει και στις υπόλοιπες ομάδες. Το μοτίβο, έτσι, γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο και ευδιάκριτο.
Προέκταση της δραστηριότητας: Τα νήπια συμμετέχουν σε μια ψυχοκινητική δραστηριότητα μέσα από την οποία ασκούνται σε αντιστοιχίσεις. Όπως έχουν διαμορφωθεί στις ομάδες, τρέχουν με τα μαγικά χαλιά. Όταν αντιλαμβάνονται πως το φανάρι δείχνει το κόκκινο, σταματούν. Στο πορτοκαλί σταματούν και κάνουν τροχάδην επί τόπου. Στο πράσινο μπορούν να φύγουν.
Λεκτική διατύπωση των παιδιών: Χρησιμοποιούν εκφράσεις «αυτό θα το βάλω πρώτο, μετά το πορτοκαλί και τέλος το πράσινο».Επίσης ακούμε συστάσεις νηπίων σε άλλα νήπια που δεν τοποθετούν σωστά τις κάρτες όπως «αυτό το χρώμα δεν μπαίνει εκεί! Θυμήσου..».
Τι έκαναν σε περίπτωση λάθους; Τα παιδιά δεν ζητούν τη βοήθειά μου. Έχει προηγηθεί μια πανομοιότυπη δραστηριότητα ως προς τη δομή και αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια. Όποιες δυσκολίες προκύπτουν είναι μεμονωμένες. Τα παιδιά της κάθε ομάδας αλληλοβοηθιούνται. Τα νήπια που κάνουν λάθη δέχονται αδιαμαρτύρητα τις συμβουλές και τις παραινέσεις των υπολοίπων παιδιών για να διορθώσουν τη σειρά των κύκλων με βάση όλα όσα έχουν συμφωνηθεί στην παρεούλα.
Συμπεράσματα: Από την εξέλιξη της δραστηριότητας έμεινα ικανοποιημένος. Υπήρξε ολική συμμετοχή των νηπίων. Δεν αντιμετώπισα προβλήματα που προκύπτουν από αδιαφορία των νηπίων ή μικροσυγκρούσεις που διαταράσσουν το καλό κλίμα της τάξης. Τα παιδιά έδειξαν στην πλειοψηφία τους πως μπορούν να δημιουργούν, να αναπαράγουν ένα μοτίβο και να οδηγούν τη δράση τους σε μια σύνθεση, με βάση τον κανόνα διαδοχής που τα ίδια επινοούν. Το υλικό, το σενάριο και η δομή της δραστηριότητας ήταν τέτοια που επέτρεψε στα νήπια να εμβαθύνουν στην έννοια του μοτίβου με τη μικρότερη δυνατή παρέμβαση από μέρους μου.
ΤΡΙΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: [Κατασκευή στεφανιού με λουλούδια]
Διδακτικός στόχος: Τα νήπια διατάσσουν τα λουλούδια έχοντας εντοπίσει το κριτήριο. Επαναλαμβάνουν το μοτίβο του λουλουδιού και οδηγούνται στη σύνθεση του στεφανιού.
Υλικά: Υγρή κόλλα, λουλούδια με ροζ, φουξ και κίτρινο χρώμα(συνολικά 12 ροζ ,12 φουξ και 12 κίτρινα λουλούδια ), χαρτόνια που χρησιμοποιούνται ως στεφάνια στα κεφάλια των παιδιών .
Χρόνος δραστηριότητας: Γύρω στα 20 λεπτά
Είδος δράσης: Εμπράγματη-αναπαραστατική
Σύντομο σενάριο: Το τέλος του ταξιδιού βρίσκει τα νήπια μέσα σε έναν ολάνθιστο κήπο με λουλούδια ροζ, φούξ και κίτρινα. Τα νήπια κόβουν τα λουλούδια και με αυτά φτιάχνουν στεφάνια στα μαλλιά τους. Με αυτό το όμορφο αναμνηστικό επιστρέφουν στην γη.
Αναμενόμενη δράση: Αποφεύγω να δώσω ψαλίδια στα νήπια για να κόψουν λουλούδια. Τους τα δίνω έτοιμα. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Οι πρώτες ερωτήσεις θα έχουν να κάνουν με την διάκριση των λουλουδιών με τα διαφορετικά χρώματα. Τα χρώματα είναι το φουξ, το ροζ και το κίτρινο, δηλαδή τα τρία χρώματα που συναντάμε στον φανταστικό κήπο ψηλά στον ουρανό. Τα νήπια χωρίζονται σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 λουλούδια. Απαγορεύεται το κάθε παιδί της ομάδας να έχει παραπάνω από ένα λουλούδια με το ίδιο χρώμα. Μετά, κάθε παιδί δείχνει τα λουλούδια που έχει επιλέξει στην παρεούλα. Τα τοποθετούν σε όποια σειρά επιθυμούν το καθένα. Ενθαρρύνονται να διατυπώνουν λεκτικά αυτό που κάνουν. Στην παρεούλα λαμβάνεται ομόφωνα η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν τα λουλούδια. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένα χαρτόνια. Κολλάνε πάνω σε αυτά τα λουλούδια και έτσι δημιουργούν στεφάνια πάνω στα οποία φαίνονται καθαρά οι διατάξεις των στοιχείων με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν ροζ, μετά κίτρινο και στο τέλος φουξ.
Διαδικασία διατύπωσης: Είναι απαραίτητη η χρήση του προφορικού λόγου. Η χρήση καινούριων λέξεων μέσα στην ομάδα βοηθάει το παιδί και συνολικά την ομάδα ώστε να κατανοήσουν την δράση τους. Τα νήπια όταν συμμετέχουν σε μια δραστηριότητα αποφεύγουν να μιλούν για αυτήν. Ο νηπιαγωγός χρειάζεται να βρίσκεται κοντά τους και να τους υπενθυμίζει να μιλάνε για όλα αυτά που εκτελούν σε πραξιακό επίπεδο.
Διαδικασία ελέγχου: Ο προέλεγχος γίνεται πάντα από τα μέλη της ομάδας. Στην παρεούλα κάθε παιδί ασκείται ατομικά στη σωστή σειρά με την οποία τοποθετεί τα λουλούδια με το διαφορετικό χρώμα. Τα υπόλοιπα παιδιά διορθώνουν σε περίπτωση λάθους. Επίσης, κατά την τελική προσπάθεια της ομάδας υπάρχει ένας τελευταίος έλεγχος. Σε περίπτωση που τα παιδιά αδυνατούν να εντοπίσουν τα λάθη τους , προσπαθούμε να επανέρθουμε με κατάλληλες ερωτήσεις που αν τις απαντήσουν θα οδηγηθούν στην ανακάλυψη του λάθους.
Λειτουργία της τάξης: Οι παρεμβάσεις που κάνω, επιδιώκω να είναι οι λιγότερες. Ο χωρισμός σε ομάδες γίνεται τυχαία. Φροντίζω ώστε οι ομάδες να έχουν κάποια απόσταση μεταξύ τους ώστε να μπορούν να αφοσιωθούν καλύτερα σε αυτά που τους ζητώ. Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού στις οποίες εμπλέκονται. Τα λάθη τους διορθώνονται από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας ή ατομικά κατά περίπτωση. Κάθε λάθος αποτελεί κίνητρο για την αναζήτηση του σωστού. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση τους λάθους. Οι ομάδες λειτουργούν παράλληλα. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική.
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Εξέλιξη στην τάξη: Όλα κυλούν με βάση το σενάριο που έχω σχεδιάσει εκ των προτέρων.Τους δίνω έτοιμα λουλούδια. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Απαντούν επιτυχώς στις ερωτήσεις που έχουν να κάνουν με τη διάκριση των λουλουδιών ανάλογα με το διαφορετικό χρώμα. Τα χρώματα είναι το φουξ, το ροζ και το κίτρινο, δηλαδή τα τρία χρώματα που συναντάμε στον φανταστικό κήπο ψηλά στον ουρανό. Τα νήπια χωρίζονται σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 λουλούδια. Απαγορεύεται το κάθε παιδί της ομάδας να έχει παραπάνω από ένα λουλούδια με το ίδιο χρώμα. Μετά, κάθε παιδί δείχνει τα λουλούδια που έχει επιλέξει στην παρεούλα. Τα τοποθετούν σε όποια σειρά επιθυμούν το καθένα. Ενθαρρύνονται να διατυπώνουν λεκτικά αυτό που κάνουν. Στην παρεούλα λαμβάνεται με σύμφωνη γνώμη όλης της ομάδας η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν τα λουλούδια. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένα χαρτόνια . Κολλάνε πάνω σε αυτά τα λουλούδια και έτσι δημιουργούν στεφάνια πάνω στα οποία φαίνονται καθαρά οι διατάξεις των στοιχείων με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν ροζ, μετά κίτρινο και στο τέλος φουξ.
Λεκτική διατύπωση των παιδιών: Χρησιμοποιούν εκφράσεις «αυτό θα το βάλω πρώτο, μετά το κίτρινο και τέλος το φουξ».Επίσης ακούμε συστάσεις νηπίων σε άλλα νήπια που δεν τοποθετούν σωστά τις κάρτες όπως «αυτό το χρώμα δεν μπαίνει εκεί! Θυμήσου..».
Τι έκαναν σε περίπτωση λάθους; Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού και διορθώνουν τα λάθη τους με βοήθεια από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση τους λάθους. Το λάθος δεν φαίνεται αυθαίρετο στα μάτια του παιδιού αφού είτε το ίδιο, είτε οι συνομήλικοι φίλοι του είναι αυτοί που το ανακαλύπτουν. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική. Τα παιδιά δεν ζητούν τη βοήθειά μου. Έχει προηγηθεί μια πανομοιότυπη δραστηριότητα ως προς τη δομή και αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια. Όποιες δυσκολίες προκύπτουν είναι μεμονωμένες Τα νήπια που κάνουν λάθη δέχονται αδιαμαρτύρητα τις συμβουλές και τις παραινέσεις των υπολοίπων παιδιών για να διορθώσουν τη σειρά των λουλουδιών με βάση όλα όσα έχουν συμφωνηθεί στην παρεούλα.
Συμπεράσματα: Η τρίτη και τελευταία δραστηριότητα ήταν ολόιδια με τις προηγούμενες ως προς τον τρόπο δράσης και τη δομή. Αυτό δεν φάνηκε να επηρεάζει τα νήπια που συμμετείχαν όλα και έδειξαν το ίδιο και περισσότερο ενδιαφέρον με τις άλλες δραστηριότητες. Από την εξέλιξη της δράσης των νηπίων έμεινα ικανοποιημένος. Τα παιδιά έδειξαν στην πλειοψηφία τους πως μπορούν να δημιουργούν, να αναπαράγουν ένα μοτίβο και να οδηγούν τη δράση τους σε μια σύνθεση, με βάση τον κανόνα διαδοχής που τα ίδια επινοούν. Το υλικό, το σενάριο και η δομή της δραστηριότητας ήταν τέτοια που επέτρεψε στα νήπια να εμβαθύνουν στην έννοια του μοτίβου με τη μικρότερη δυνατή παρέμβαση από μέρους μου.
ΠΗΓΕΣ
- Μαθηματικές δραστηριότητες για την Προσχολική Ηλικία, Μαριάννα Τζεκάκη,1996
- Μαθηματικά ΣΤ’ Δημοτικού
Σχετικά
Σεπ 30 2009
Μοτίβα – Διδακτική πρόταση για το Νηπιαγωγείο
Μοτίβα – Διδακτική πρόταση για το Νηπιαγωγείο
Του Ξενίδη Ιωάννη, Νηπιαγωγού
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Επιλέγω το διθέσιο Νηπιαγωγείο Ακρινής στον νομό Κοζάνης . Ο αριθμός των νηπίων και προνηπίων είναι συνολικά 17. Ο αριθμός των νηπίων υπερισχύει αριθμητικά των προνηπίων που είναι πέντε. Το παιδαγωγικό υλικό είναι αρκετό στην διάθεση των παιδιών. Το Νηπιαγωγείο μοιράζεται τον ίδιο αύλειο χώρο με το Δημοτικό. Η έννοια του Μοτίβου είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα έννοια και πάρα πολύ οικεία στα παιδιά. Η επιθυμία για επανάληψη ενός προτύπου είναι μια εγγενής τάση και συμφωνεί με τη βασική παιδαγωγική αντίληψη σύμφωνα με την οποία τα παιδιά αναζητούν πρότυπα. Το Μοτίβο είναι ένα επαναλαμβανόμενο πρότυπο που οδηγεί σε μια σύνθεση. Τα πρότυπα συναντώνται στα φυσικά υλικά με τα οποία αρέσκονται τα παιδιά να πειραματίζονται, στο δομημένο υλικό, στους αριθμούς και σε γεωμετρικές καταστάσεις. Προβάδισμα πρέπει να δίνουμε , όταν και όπως μπορούμε, στο φυσικό υλικό. H ενασχόληση του νηπίου με το φυσικό υλικό του δίνει τη δυνατότητα να αυτενεργήσει, να αναλάβει πρωτοβουλίες και να δοκιμάσει να δημιουργήσει το ίδιο χωρίς να φοβάται την περίπτωση του λάθους.
How LegitCasinos Evaluates Licensing Standards for Australian Online Gambling
Australia has one of the most complex and contested online gambling regulatory environments in the world. The Interactive Gambling Act of 2001, amended significantly in 2017, prohibits Australian-based operators from offering real-money casino games to residents, yet it does not criminalise the act of playing at offshore platforms. This legal ambiguity has created a sprawling grey market where thousands of Australian players access international casinos that operate under foreign licences. The challenge for players is determining which of those offshore operators are genuinely trustworthy and which are exploiting the regulatory gap. Review platforms that specialise in the Australian market have developed increasingly sophisticated frameworks for evaluating licensing standards, and understanding how those evaluations work helps players make informed decisions about where they deposit their money.
The Regulatory Landscape Governing Australian Players
To appreciate how licensing evaluations are constructed for the Australian context, it is necessary to understand the specific legal architecture that shapes the market. The Interactive Gambling Act 2001 (IGA) was Australia’s primary legislative response to the growth of internet gambling. Its core prohibition targets supply-side behaviour: Australian companies cannot provide certain interactive gambling services to Australian customers. The 2017 amendments, introduced through the Interactive Gambling Amendment Act, tightened enforcement mechanisms and explicitly banned in-play sports betting online, but they did not fundamentally change the position of offshore casino operators. The Australian Communications and Media Authority (ACMA) gained expanded powers to block non-compliant offshore websites, and since 2019 it has blocked hundreds of domains, but players can and do use VPNs and mirror sites to circumvent those blocks.
The practical consequence is that Australian players predominantly use casinos licensed in jurisdictions such as Malta, Gibraltar, the Isle of Man, Curaçao, and Kahnawake. Each of these jurisdictions has a distinct regulatory philosophy, different capital requirements for operators, and varying standards for player protection mechanisms. The Malta Gaming Authority (MGA), established formally as a regulator in 2001 and restructured under the Gaming Act of 2018, is widely regarded as one of the more rigorous licensing bodies. MGA licensees are subject to mandatory responsible gambling tools, segregated player fund requirements, and dispute resolution obligations. By contrast, Curaçao, which operates under a master licence system that has been under reform since 2023 through the National Ordinance on Offshore Games of Hazard (NOOGH), has historically been criticised for lighter oversight, though the ongoing reforms are intended to introduce more robust compliance standards including mandatory technical certification of games and stricter anti-money laundering protocols.
Gibraltar’s Gambling Act 2005 and subsequent regulatory updates have made it a preferred jurisdiction for operators targeting European and international markets, with requirements that include proof of financial stability and ongoing compliance audits. The Isle of Man Gambling Supervision Commission, operating under the Online Gambling Regulation Act 2001, has built a reputation for thorough vetting of operators, particularly around software integrity and financial liquidity. Understanding these distinctions is not academic for Australian players — the jurisdiction under which a casino is licensed directly determines what recourse a player has if a dispute arises, what technical standards the games must meet, and whether player funds are protected in the event of operator insolvency.
How LegitCasinos Constructs Its Licensing Evaluation Framework
LegitCasinos approaches licensing evaluation as a multi-dimensional process rather than a simple pass-or-fail check. The first layer of assessment involves licence verification — confirming that a casino’s claimed licence is genuine, current, and in good standing. This sounds straightforward, but in practice it requires checking the relevant regulator’s public licence register, cross-referencing the licence number displayed on the casino’s website, and verifying that the entity holding the licence matches the corporate entity operating the casino. Licence forgery and misrepresentation are not hypothetical concerns; there have been documented cases of operators displaying licence seals from regulators without holding valid authorisation, a practice that the MGA and ACMA have both publicly warned about.
The second layer involves assessing the regulatory quality of the licensing jurisdiction itself. Not all licences carry equal weight, and a casino holding a Curaçao sub-licence under an older master licence structure represents a materially different level of regulatory oversight than one holding a full MGA licence. LegitCasinos uses a tiered classification system that considers factors including the regulator’s dispute resolution mechanisms, whether the regulator conducts ongoing compliance audits rather than just initial vetting, the requirements for responsible gambling tool implementation, and the financial protection afforded to player funds. This tiered approach allows the platform to communicate meaningful distinctions to Australian users rather than simply confirming that a licence exists.
The third layer examines the practical implementation of licensing obligations. A casino may hold a valid MGA licence but still fail to implement the required responsible gambling tools in a meaningful way, or may have a history of delayed withdrawals that suggests liquidity problems despite meeting capital requirements on paper. The methodology documented at legit-casinos.com/ incorporates complaint history data, withdrawal processing records, and audit reports where publicly available to assess whether a casino is meeting its regulatory obligations in practice rather than just on paper. This distinction between nominal compliance and substantive compliance is particularly important for Australian players who have limited domestic recourse if something goes wrong.
Ownership structure and corporate transparency form a fourth evaluation dimension. Many online casinos are operated by holding companies with complex ownership chains across multiple jurisdictions. Understanding who ultimately controls an operator matters because it affects accountability — a casino operated by a publicly listed company with audited financial statements presents a different risk profile than one operated by an opaque offshore entity. LegitCasinos cross-references licensing data with corporate registry information where accessible, examining whether the disclosed ownership structure is consistent across different regulatory filings.
Specific Licensing Criteria Relevant to Australian Player Protection
Several licensing criteria carry particular importance for Australian players given the specific nature of the grey market they are navigating. The first is the availability and enforceability of dispute resolution mechanisms. When an Australian player has a dispute with an offshore casino, they cannot rely on ACMA or any Australian regulatory body to intervene on their behalf — ACMA’s powers relate to blocking access rather than adjudicating player complaints. The only meaningful recourse available is through the casino’s licensing regulator. MGA-licensed operators are required to participate in the Alternative Dispute Resolution (ADR) process, and the MGA itself can investigate complaints and impose sanctions including licence suspension. Gibraltar’s regulator similarly has a formal complaints process. Curaçao’s historical complaint mechanism has been widely criticised as inadequate, which is one reason why the 2023 NOOGH reforms are significant — they introduce requirements for operators to have formal complaint handling procedures, though enforcement track record under the new framework is still developing.
The second critical criterion is the technical certification of games. Reputable licensing jurisdictions require that casino games be tested and certified by independent technical laboratories before they can be offered to players. Approved testing laboratories include eCOGRA (established in 2003), BMM Testlabs, Gaming Laboratories International (GLI), and iTech Labs. These organisations verify that random number generators (RNGs) produce genuinely random outcomes, that return-to-player (RTP) percentages match the disclosed figures, and that the software operates without exploitable vulnerabilities. For Australian players, this matters because there is no domestic body verifying the fairness of games offered by offshore operators — the only assurance comes from the certification requirements of the licensing jurisdiction and the reputation of the testing laboratory involved.
Anti-money laundering (AML) compliance is a third area where licensing standards have direct implications for player experience. Stricter AML regimes, such as those required under MGA and Gibraltar licensing, mean that operators are required to conduct enhanced due diligence on players above certain deposit or withdrawal thresholds. For Australian players, this translates into requests for identity documents, proof of funds, and source of wealth declarations. While this can feel intrusive, it is actually a marker of a legitimately regulated operator. Casinos that never ask for verification documentation are frequently operating with inadequate AML controls, which is a regulatory red flag regardless of what licence they claim to hold. LegitCasinos evaluates whether a casino’s KYC (Know Your Customer) procedures are consistent with the requirements of its claimed licence jurisdiction, rather than treating the absence of verification requests as a customer-friendly feature.
Responsible gambling tool requirements vary substantially across licensing jurisdictions and represent an increasingly important evaluation criterion. The MGA’s Player Protection Directive, updated in 2018 and further refined in subsequent years, requires licensees to offer deposit limits, loss limits, session time limits, cooling-off periods, and self-exclusion mechanisms. Gibraltar’s Licensing Conditions include similar requirements. Jurisdictions with weaker requirements may only mandate basic self-exclusion. For Australian players, where problem gambling rates have been a significant public health concern — the Australian Institute of Health and Welfare’s 2023 National Drug Strategy Household Survey identified gambling as a notable area of harm — the robustness of responsible gambling tools is not merely a regulatory checkbox but a genuine safety consideration.
Evaluating Licensing in the Context of Evolving Australian Regulatory Pressure
The Australian regulatory environment is not static, and licensing evaluations must account for the direction of regulatory change rather than just the current state of rules. Since 2019, ACMA has progressively expanded its website blocking program, with the number of blocked gambling sites exceeding 900 by mid-2023. The agency has also pursued enforcement action against offshore operators that actively target Australian customers through advertising, bonus promotions, and localised payment methods — activities that arguably constitute provision of a prohibited interactive gambling service even if the operator is based offshore. Several operators have received formal notices from ACMA and subsequently modified their Australian-facing operations or withdrawn from the market entirely.
The Senate Environment and Communications References Committee has conducted multiple inquiries into online gambling harm, with its 2023 report recommending a prohibition on online gambling advertising — a recommendation that the federal government indicated it would implement in stages. These developments matter for licensing evaluation because they affect which operators are willing to openly serve Australian players versus those that operate with a degree of opacity. An operator that actively complies with ACMA’s requirements — for instance, by geolocating Australian IP addresses and displaying appropriate notices — is demonstrating a different compliance posture than one that actively circumvents blocking measures.
The reform of Curaçao’s licensing framework under NOOGH is particularly relevant to Australian market evaluations because Curaçao-licensed casinos represent a substantial proportion of the offshore options available to Australian players. The new framework, which began implementation in 2023 with a transition period for existing operators, introduces requirements including mandatory technical certification, minimum capital requirements, and formal complaint handling procedures. However, the practical effect of these reforms on player protection will depend heavily on enforcement, and the track record of the new Gaming Control Board of Curaçao is still being established. LegitCasinos has indicated that it is monitoring the transition period and will update its tiered licence assessments as the new framework’s enforcement practices become clearer.
Payment processing is an indirect but important indicator of licensing legitimacy. Reputable payment processors — including major credit card networks, established e-wallet providers, and regulated banking institutions — conduct their own due diligence on merchants before agreeing to process gambling transactions. An offshore casino that accepts Visa, Mastercard, and PayPal has passed at least some level of third-party vetting. Conversely, a casino that relies exclusively on cryptocurrency payments or obscure payment processors may be doing so because it cannot meet the compliance standards required by mainstream payment networks. This is not an absolute rule — there are legitimate reasons why some reputable operators have moved toward crypto-focused payment models — but it is a data point that contributes to a holistic licensing assessment.
Understanding how platforms like LegitCasinos evaluate licensing standards gives Australian players a framework for assessing offshore casinos themselves, rather than simply relying on any single review or recommendation. The key insight is that licensing quality exists on a spectrum, that nominal licence possession is distinct from substantive regulatory compliance, and that the specific provisions of a licensing regime — dispute resolution, game certification, AML standards, responsible gambling tools — have direct practical consequences for players. In a market where domestic regulation offers limited protection, the rigour of offshore licensing frameworks is the primary safeguard available, and evaluating that rigour carefully is not a technical exercise but a practical necessity for anyone participating in Australian online gambling.
Τo Μοτίβο είναι μια σχέση διάταξης στην οποία έχουμε τη διαδοχική σειρά επαναλαμβανόμενων στοιχείων που οδηγούν σε μια σύνθεση. Η σειρά των στοιχείων καθορίζεται με βάση ένα κριτήριο διάταξης που είναι ποιοτικό ή ποσοτικό. Το κριτήριο διάταξης ταυτίζεται με την διδακτική μεταβλητή που επηρεάζει, διευκολύνει, δυσκολεύει ή τροποποιεί την δράση του παιδιού. Τα πράγματα που καθοδηγούμε σε μια σύνθεση είναι αντικείμενα, σύμβολα που αναπαριστούν κάτι ή γεγονότα. Η διάταξη είναι μια διαδικασία που μας βοηθά να βάζουμε τα πράγματα σε μια διαδοχή. Τίθεται το θέμα ποιος θα διαλέξει τον κανόνα διαδοχής; Άλλες φορές αυτό το κάνει ο νηπιαγωγός και άλλες φορές τα ίδια τα νήπια. Στην παρούσα εργασία αυτό θα πρέπει να γίνει από τον νηπιαγωγό. Τα νήπια χρειάζεται να αυτενεργήσουν με συγκεκριμένες δραστηριότητες στη δημιουργία μοτίβου. Μέσα από την εμπλοκή τους για την υλοποίηση των δραστηριοτήτων θα διατάξουν στοιχεία, θα τα οργανώσουν με συγκεκριμένους κανόνες, θα βγάλουν συμπεράσματα και θα γενικεύσουν. Τα νήπια αντιλαμβάνονται τις σχέσεις των αντικειμένων και προσανατολίζονται σε διαδικασίες διάταξης. Τα μοτίβα βρίσκονται σε καθημερινά διακοσμητικά και χρηστικά αντικείμενα, σε χαρτιά περιτυλίγματος δώρων, σε κεντήματα, σε διακοσμήσεις μωσαϊκών δαπέδων. Υπάρχει ένας πληθωρισμός ανάλογων ερεθισμάτων στο περιβάλλον και είναι μια καλή ευκαιρία για τα νήπια να ασκηθούν με την δημιουργία μοτίβου.To Moτίβο, λέει ο μαθηματικός Στέλιος Μαρίνης, είναι μια διαδικασία με επαναληπτικό χαρακτήρα που παρακινεί το μαθητή να εντοπίσει κάποιες μαθηματικές σχέσεις με παιγνιώδη τρόπο. Η υπερβολή, όμως, είναι δυνατόν να δημιουργήσει στα περισσότερα νήπια τη στερεοτυπική πεποίθηση ότι η κανονικότητα κάθε ακολουθίας είναι νόμος. Κάθε τέτοια πεποίθηση οδηγεί τα παιδιά στον μηχανιστικό «εντοπισμό» κανονικοτήτων μέσα σε μια φύση που δεν διακρίνεται για κάτι τέτοιο. Οι κανονικότητες, συνεχίζει ο Στέλιος Μαρίνης, είναι ο ασφαλής δρόμος για τη δημιουργία ανθρώπων που δεν αμφισβητούν τις αυθεντίες και την εξουσία.
ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ
Η διδακτική προσέγγιση για τη δημιουργία Μοτίβου είναι η ίδια. Αρχικά μας ενδιαφέρει να διεγείρουμε το ενδιαφέρον το παιδιών με τα κατάλληλα ερεθίσματα. Επιδιώκουμε την ενεργητική συμμετοχή των νηπίων. Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο πρέπει να βρεθούν αντιμέτωπα με ένα πρόβλημα, αλλά, επιπλέον, θα πρέπει να κινητοποιηθούν ώστε να το επιλύσουν.
Τα νήπια θα πρέπει να έχουν στη διάθεσή τους όλα τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουν για να υλοποιήσουν τις δραστηριότητες και να επιτύχουν τους στόχους. Ο διδακτικός στόχος παρουσιάζει τη συμπεριφορά και την δεξιότητα που περιμένουμε να εμφανίσει ο μαθητής στο τέλος μιας διδακτικής προσέγγισης και η οποία συμπεριφορά είναι παρατηρήσιμη και ελέγξιμη. Για να διατυπώσουμε έναν στόχο δεν αρκεί να περιγράψουμε την έννοια με την οποία θα ασχοληθούμε αλλά να συγκεκριμενοποιήσουμε το επίπεδο κατάκτησης της από το παιδί.
Ο Εκπαιδευτικός δεν λέει στο νήπιο τι να κάνει αλλά αντίθετα οργανώνει ένα περιβάλλον μάθησης. Η ανάπτυξη μαθηματικής γνώσης απαιτεί μια πλούσια μαθηματική εμπειρία. Απαιτούνται ενδιαφέρουσες εμπειρίες στις οποίες αρχικά το νήπιο δρα στον υλικό χώρο συμμετέχοντας με το σώμα του (βιωματικά),στην συνέχεια μεταφέρει αυτές τις δράσεις στα αντικείμενα με τα μέλη του σώματος (εμπράγματες καταστάσεις) και τέλος γενικεύει την εμπειρία του με την μεσολάβηση εικόνων, σχημάτων και συμβόλων (αναπαραστατικές καταστάσεις).
Η οργάνωση μια διδακτικής κατάστασης προϋποθέτει να εντοπίσουμε παιχνίδια, δραστηριότητες και παιδαγωγικό υλικό που συνδέονται με την έννοια που θέλουμε να αναπτύξουμε. Για το μοτίβο θα πρέπει να επιλέξουμε τρεις δραστηριότητες που να σχετίζονται με αυτή την έννοια και να επιτρέπουν στα παιδιά να τη γνωρίσουν μέσα από την άμεση εμπειρία τους. Υπάρχουν και άλλες έννοιες που εμπλέκονται με την μαθηματική έννοια που επεξεργαζόμαστε αλλά το παιδί επικεντρώνεται στην συγκεκριμένη. Ιδιαίτερα πρέπει να τονίσουμε την σημασία της λεκτικής διατύπωσης και των διαδικασιών ελέγχου σε μια διδακτική κατάσταση. Οι δραστηριότητες θα πρέπει να μην είναι αποσπασματικές και ανεξάρτητες μεταξύ τους. Θα πρέπει να εντάσσονται σε ένα σενάριο που θα απαιτεί μια διαδοχική σειρά . Η ιστορία χρειάζεται να διευκολύνει την δράση και να κινητοποιεί τα παιδιά να συμμετέχουν. Αυτά έχουν μάθει να δουλεύουν σε ομάδες και αυτό θα το εκμεταλλευτούμε για να υλοποιήσουμε τις δραστηριότητες. Τα παιδιά, επίσης, χρειάζεται να διατυπώσουν λεκτικά την δράση τους και έτσι να καταφέρουν να συνειδητοποιήσουν την έννοια του μοτίβου. Η διατύπωση της δράσης με λόγια , η απόφαση ή η επιλογή είναι σημαντικές γιατί οδηγούν το παιδί στο να εκφράσει αυτά που κάνει και να αποκτήσει, έτσι, συνείδηση των κινήσεων του.
Η μεταφορά των εννοιών από το επίπεδο της δράσης στο επίπεδο των λέξεων αποτελεί κλειδί για την προσέγγιση τους. Στον σχεδιασμό των δραστηριοτήτων λαμβάνονται υπ’ όψιν και οι διαδικασίες ελέγχου. Ομάδα παιδιών ή και κάθε παιδί ατομικά , αναλαμβάνει να ελέγξει την ορθότητα της δράσης που καλό θα ήταν να έχει έναν παιγνιώδη χαρακτήρα. Τα λάθη είναι κίνητρο για την ανάπτυξη καινούριων γνώσεων . Η διόρθωση του λάθους δεν γίνεται σε καμιά περίπτωση από τον/την Νηπιαγωγό αλλά από το παιδί. Αυτό είναι που έκανε το λάθος και αυτό είναι που από μόνο του θα πρέπει να το διορθώσει. Η ελλιπής γνώση είναι αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης διαδικασίας επαφής με το περιβάλλον και μια φράση ή λέξη του νηπιαγωγού δεν αρκούν για να την αλλάξουν.
Κάθε διδακτική κατάσταση θα πρέπει να περιλαμβάνει μια δυναμική διαδικασία ελέγχου που να επιτρέπει στο παιδί να εντοπίζει το λάθος του και να οδηγείται στην διόρθωση και την νέα γνώση. Η διδασκαλία μιας έννοιας γίνεται πιο αποτελεσματική όταν συνυπάρχουν ψυχαγωγικά και παιδευτικά στοιχεία. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην επιλογή του υλικού που θα χρησιμοποιήσουν τα παιδιά. Απαιτείται ακριβής αναπαραγωγή ενός μοντέλου και τα υλικά θα πρέπει να διευκολύνουν το νήπιο προς αυτήν την κατεύθυνση. Η παρουσία του/της Νηπιαγωγού θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο διακριτική. Τα παιδιά χρειάζεται να αυτενεργήσουν και να αναπτύξουν τον δικό τους τρόπο σκέψης αβίαστα. Οι παρεμβάσεις επιβάλλεται να είναι ελάχιστες και αναγκαίες. Το παιδί χρειάζεται να εμπλακεί στην κατάσταση προβληματισμού και να θεωρήσει ότι έχει το ίδιο την ευθύνη για την επίλυσή του.
Για το σκοπό αυτό ασχολούμαστε συστηματικά με το κίνητρο που πρέπει να δημιουργήσουμε στο παιδί για να χρησιμοποιήσει όλες τις πνευματικές του δυνάμεις. Στο τέλος μια διδακτικής κατάστασης και αφού το νήπιο έχει δράσει, διατυπώσει και ελέγξει την δράση του ,ακολουθεί μια φάση όπου η ατομική παραγωγή συνδέεται με την συλλογική γνώση. Στη φάση αυτή ο διδάσκων κατονομάζει όσα έχουν πραγματοποιηθεί από τα παιδιά ,και στο επίπεδο που έχουν προσεγγιστεί, αποτελούν στο εξής μια «επίσημη» γνώση.
ΠΡΩΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: [Φτιάχνουμε το μαγικό χαλί]
Διδακτικός στόχος: Τα νήπια πετυχαίνουν σύνθεση επαναλαμβανόμενου μοτίβου(ορθογώνιο σχήμα) με κριτήριο διάταξης το χρώμα.
Υλικά: Υγρή κόλλα, ψαλίδια, 3 κομμένα χαρτιά του μέτρου και ορθογώνια με χρώματα κόκκινο -κίτρινο-μπλε (συνολικά 12 κόκκινα, 12 κίτρινα και 12 μπλε).
Χρόνος δραστηριότητας: Γύρω στα 20 λεπτά
Είδος δράσης: Εμπράγματη-αναπαραστατική
Σύντομο σενάριο: Προσκαλώ τα νήπια σε ένα φανταστικό ταξίδι στον ουρανό. Για όχημα θα χρησιμοποιήσουμε μαγικά χαλιά που θα φτιάξουν τα ίδια τα παιδιά.
Αναμενόμενη δράση: Τα νήπια έχουν κόψει ορθογώνια με τα ψαλίδια. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Οι πρώτες ερωτήσεις θα έχουν να κάνουν με την διάκριση των σχημάτων και των χρωμάτων. Τα νήπια θα χωριστούν σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 ορθογώνιες κάρτες. Απαγορεύεται αυτές οι κάρτες να είναι του ίδιου χρώματος. Μετά κάθε παιδί δείχνει τις ορθογώνιες κάρτες του στην παρεούλα. Τις τοποθετεί σε όποια σειρά επιθυμεί και ενθαρρύνεται να διατυπώνει λεκτικά αυτό που κάνει. Στην παρεούλα λαμβάνεται ομόφωνα η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν οι ορθογώνιες κάρτες. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένο χαρτί του μέτρου. Κολλάνε πάνω τα ορθογώνια και δημιουργούν μια διάταξη με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν κίτρινο, μετά κόκκινο και στο τέλος μπλε. Το μαγικό χαλί είναι έτοιμο να πετάξει. Τα νήπια θα πρέπει να προσέξουν πολύ στη διαδοχή των χρωμάτων.
Διαδικασία διατύπωσης: Σε κάθε στάδιο της δραστηριότητας τα νήπια μιλάνε για όλα αυτά που κάνουν. Είτε διορθώνουν τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας , είτε ασχολούνται με τη δική τους εργασία, τα παιδιά προσπαθούν να χρησιμοποιούν όλο και πιο εμπλουτισμένο λεξιλόγιο.
Διαδικασία ελέγχου: Ένας προέλεγχος γίνεται από την ομάδα. Στην παρεούλα κάθε παιδί ασκείται ατομικά στη σωστή σειρά με την οποία τοποθετεί τις ορθογώνιες κάρτες με το διαφορετικό χρώμα. Τα υπόλοιπα παιδιά διορθώνουν σε περίπτωση λάθους. Επίσης, κατά την τελική προσπάθεια της ομάδας υπάρχει ένας τελευταίος έλεγχος.
Λειτουργία της τάξης: Οι παρεμβάσεις είναι ελάχιστες. Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού. Τα λάθη τους διορθώνονται από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση του λάθους. Οι ομάδες λειτουργούν παράλληλα. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική.
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Εξέλιξη στην τάξη: Συμμετείχαν στην δραστηριότητα 3 ομάδες των τεσσάρων παιδιών. Αυτές οι ομάδες αποτελούνταν από 10 νήπια και 2 προνήπια. Αρχικά συγκεντρωθήκαμε στην παρεούλα. Ήδη γνώριζαν τα σχήματα και τα χρώματα. Εκεί που έπρεπε να επικεντρωθεί η προσοχή τους ήταν στην ανακάλυψη των σχέσεων ανάμεσα σε ορθογώνιες κάρτες που είχαν διαφορετικό χρώμα. Μιλήσαμε για αυτό και σιγουρεύτηκα πως κάθε παιδί μπορεί να ξεχωρίζει το κόκκινο ορθογώνιο από το κίτρινο και το μπλε. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο ήταν το ορθογώνιο με κριτήριο διάταξης το χρώμα. Τα νήπια χρησιμοποίησαν με επιδεξιότητα τα ψαλίδια και κάθισαν σε ομάδες. Κάρτες με ορθογώνια διαφορετικού χρώματος ήταν μπερδεμένες. Ζητάω από τα παιδιά να τις ξεχωρίσουν. Κάθε νήπιο θα πρέπει να έχει τρεις κάρτες με τρία χρώματα. Τα καταφέρνουν όλες οι ομάδες. Επιστρέφουμε στην παρεούλα. Κάθε παιδί ελέγχεται συνολικά από την ευρύτερη ομάδα της τάξης. Αποφασίζουμε τη σειρά με την οποία θα κολλήσουμε τα ορθογώνια στα τρία χαλιά των 3 ομάδων. Πρώτα θέλουν το κίτρινο, μετά κόκκινο και τέλος μπλε. Ξαναχωρίζονται σε ομάδες και κολλούν τα ορθογώνια. Πρέπει να προσέχουν. Κάνουν ένα προέλεγχο στις ομάδες τους και γυρνούν στην παρεούλα. Επιδεικνύουν τα χαλιά τους και επιβεβαιώνεται πως όλα έχουν γίνει όπως προσυμφωνήθηκαν. Τα χαλιά είναι έτοιμα να πετάξουν στον ουρανό.
Λεκτική διατύπωση των παιδιών: Χρησιμοποιούν εκφράσεις «αυτό θα το βάλω πρώτο, μετά το κόκκινο και τέλος το μπλε».Επίσης ακούμε συστάσεις νηπίων σε άλλα νήπια που δεν τοποθετούν σωστά τις κάρτες όπως «αυτό το χρώμα δεν μπαίνει εκεί! Θυμήσου..».
Τι έκαναν σε περίπτωση λάθους; Τα παιδιά ελάχιστες στιγμές ζήτησαν τη βοήθειά μου. Ακόμα και σε μια τέτοια περίπτωση αρνήθηκα να προσφέρω έτοιμες απαντήσεις και ζήτησα συνολικά από την ομάδα να επιλύσει το πρόβλημα που προέκυπτε. Τα νήπια που έκαναν λάθη δέχονταν αδιαμαρτύρητα τις συμβουλές και τις παραινέσεις των υπολοίπων παιδιών και διόρθωναν τη σειρά των ορθογώνιων με βάση όλα όσα είχαν συμφωνηθεί στην παρεούλα.
Συμπεράσματα: Από την εξέλιξη της δραστηριότητας έμεινα ικανοποιημένος. Υπήρξε ολική συμμετοχή των νηπίων. Δεν αντιμετώπισα προβλήματα που προκύπτουν από αδιαφορία των νηπίων ή μικροσυγκρούσεις που διαταράσσουν το καλό κλίμα της τάξης. Τα παιδιά έδειξαν στην πλειοψηφία τους πως μπορούν να δημιουργούν, να αναπαράγουν ένα μοτίβο και να οδηγούν τη δράση τους σε μια σύνθεση, με βάση τον κανόνα διαδοχής που τα ίδια επινοούν. Το υλικό, το σενάριο και η δομή της δραστηριότητας ήταν τέτοια που επέτρεψε στα νήπια να εμβαθύνουν στην έννοια του μοτίβου με τη μικρότερη δυνατή παρέμβαση από μέρους μου.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: [Κατασκευή φαναριών]
Διδακτικός στόχος: Τα νήπια αντιλαμβάνονται την αλληλουχία των κύκλων με τα διαφορετικά χρώματα και εξάγουν τον κανόνα. Κατασκευάζουν τη σύνθεση-φανάρια.
Υλικά: Υγρή κόλλα, ψαλίδια, κύκλοι με κόκκινο, πράσινο και πορτοκαλί χρώμα(συνολικά 12 κόκκινοι ,12 πορτοκαλί και 12 πράσινοι κύκλοι), χαρτόνια που χρησιμοποιούνται ως φανάρια .
Χρόνος δραστηριότητας: Γύρω στα 20 λεπτά
Είδος δράσης: Εμπράγματη-αναπαραστατική
Σύντομο σενάριο: Πάνω στον ουρανό τα παιδιά θα πρέπει να είναι προσεκτικά. Τα μαγικά χαλιά πετάνε αλλά μπορεί και να τρακάρουν σαν τα αυτοκίνητα. Ο ουρανός είναι γεμάτος με φωτεινούς σηματοδότες που ρυθμίζουν την κυκλοφορία των μαγικών χαλιών.
Αναμενόμενη δράση: Τα νήπια έχουν κόψει κύκλους με τα ψαλίδια. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Οι πρώτες ερωτήσεις θα έχουν να κάνουν με την διάκριση των κύκλων με τα διαφορετικά χρώματα. Τα χρώματα είναι το πράσινο, το κόκκινο και το πορτοκαλί, δηλαδή τα τρία χρώματα που συναντάμε στους φωτεινούς σηματοδότες. Τα νήπια έχουν την εμπειρία των αυτοκινήτων. Ξέρουν πως αυτά σταματούν με το κόκκινο, στο πορτοκαλί προετοιμάζονται οι οδηγοί να σταματήσουν και, τέλος, με το πράσινο μπορούν να περνάνε ελεύθερα. Τα νήπια θα χωριστούν σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 κύκλους. Απαγορεύεται αυτοί οι κύκλοι να είναι του ίδιου χρώματος. Μετά, κάθε παιδί δείχνει τους κύκλους που έχει επιλέξει στην παρεούλα. Τις τοποθετούν σε όποια σειρά επιθυμούν. Ενθαρρύνεται το κάθε ένα νήπιο να διατυπώνει λεκτικά αυτό που κάνει. Στην παρεούλα λαμβάνεται ομόφωνα η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν οι κύκλοι. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένα χαρτόνια . Κολλάνε πάνω τους κύκλους και δημιουργούν φανάρια στα οποία φαίνονται καθαρά οι διατάξεις των στοιχείων με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν κόκκινο, μετά πορτοκαλί και στο τέλος πράσινο. Τα φανάρια της κάθε ομάδας είναι έτοιμα. Τα μαγικά χαλιά αποκλείεται να τρακάρουν στους ουράνιους διαδρόμους.
Διαδικασία διατύπωσης: Επιμένουμε στον κανόνα πως τα νήπια πρέπει να μιλάνε για όλα αυτά που κάνουν. Η χρήση καινούριων λέξεων μέσα στην ομάδα βοηθάει τα μέλη της να κατανοούν τις δράσεις τους. Είναι απαραίτητο για τα παιδιά, είτε διορθώνοντας τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας , είτε ασχολούμενα με τη δική τους εργασία, να χρησιμοποιούν όλο και πιο εμπλουτισμένο λεξιλόγιο.
Διαδικασία ελέγχου: Ένας προέλεγχος γίνεται πάντα από τα μέλη της ομάδας. Στην παρεούλα κάθε παιδί ασκείται ατομικά στη σωστή σειρά με την οποία τοποθετεί τους κύκλους με το διαφορετικό χρώμα. Τα υπόλοιπα παιδιά διορθώνουν σε περίπτωση λάθους. Επίσης, κατά την τελική προσπάθεια της ομάδας υπάρχει ένας τελευταίος έλεγχος.
Λειτουργία της τάξης: Οι παρεμβάσεις που κάνω, επιδιώκω να είναι οι λιγότερες. Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού στις οποίες εμπλέκονται. Τα λάθη τους διορθώνονται από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Κάθε λάθος αποτελεί κίνητρο για την αναζήτηση του σωστού. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση τους λάθους. Οι ομάδες λειτουργούν παράλληλα. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική.
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Εξέλιξη στην τάξη: Συμμετείχαν στην δραστηριότητα 3 ομάδες των τεσσάρων παιδιών. Αυτές οι ομάδες αποτελούνταν από 10 νήπια και 2 προνήπια. Αρχικά συγκεντρωθήκαμε στην παρεούλα. Ήδη γνώριζαν τα σχήματα και τα χρώματα. Εκεί που έπρεπε να επικεντρωθεί η προσοχή τους ήταν στην ανακάλυψη των σχέσεων ανάμεσα σε κύκλους που έχουν διαφορετικό χρώμα. Μιλήσαμε για αυτό και επιβεβαιώθηκε πως κάθε παιδί μπορεί να ξεχωρίζει τον κόκκινο κύκλο από τον κίτρινο και τον μπλε. Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο στη συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι ο κύκλος με κριτήριο διάταξης το χρώμα. Τα νήπια χρησιμοποίησαν με επιδεξιότητα τα ψαλίδια και κάθισαν σε ομάδες. Κάρτες με κύκλους διαφορετικού χρώματος ήταν μπερδεμένες. Ζητάω από τα παιδιά να τις ξεχωρίσουν. Κάθε νήπιο θα πρέπει να έχει τρεις κάρτες με τρία χρώματα. Τα καταφέρνουν όλες οι ομάδες. Επιστρέφουμε στην παρεούλα. Κάθε παιδί ελέγχεται συνολικά από την ευρύτερη ομάδα της τάξης. Αποφασίζουμε τη σειρά με την οποία θα κολλήσουμε τους κύκλους στα χαρτόνια. Συμφωνούν και αποφασίζουν πρώτα να υπάρχει το κόκκινο, μετά το πορτοκαλί και τέλος το πράσινο. Ξαναχωρίζονται σε ομάδες και κολλούν τους κύκλους. Πρέπει να προσέχουν. Κάνουν ένα προέλεγχο στις ομάδες τους και γυρνούν στην παρεούλα. Επιδεικνύουν τα φανάρια τους και επιβεβαιώνεται πως όλα έχουν γίνει όπως προσυμφωνήθηκαν. Τα ατομικά φανάρια της ομάδας συνενώνονται και γίνονται ένα μεγάλο φανάρι. Αυτό συμβαίνει και στις υπόλοιπες ομάδες. Το μοτίβο, έτσι, γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο και ευδιάκριτο.
Προέκταση της δραστηριότητας: Τα νήπια συμμετέχουν σε μια ψυχοκινητική δραστηριότητα μέσα από την οποία ασκούνται σε αντιστοιχίσεις. Όπως έχουν διαμορφωθεί στις ομάδες, τρέχουν με τα μαγικά χαλιά. Όταν αντιλαμβάνονται πως το φανάρι δείχνει το κόκκινο, σταματούν. Στο πορτοκαλί σταματούν και κάνουν τροχάδην επί τόπου. Στο πράσινο μπορούν να φύγουν.
Λεκτική διατύπωση των παιδιών: Χρησιμοποιούν εκφράσεις «αυτό θα το βάλω πρώτο, μετά το πορτοκαλί και τέλος το πράσινο».Επίσης ακούμε συστάσεις νηπίων σε άλλα νήπια που δεν τοποθετούν σωστά τις κάρτες όπως «αυτό το χρώμα δεν μπαίνει εκεί! Θυμήσου..».
Τι έκαναν σε περίπτωση λάθους; Τα παιδιά δεν ζητούν τη βοήθειά μου. Έχει προηγηθεί μια πανομοιότυπη δραστηριότητα ως προς τη δομή και αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια. Όποιες δυσκολίες προκύπτουν είναι μεμονωμένες. Τα παιδιά της κάθε ομάδας αλληλοβοηθιούνται. Τα νήπια που κάνουν λάθη δέχονται αδιαμαρτύρητα τις συμβουλές και τις παραινέσεις των υπολοίπων παιδιών για να διορθώσουν τη σειρά των κύκλων με βάση όλα όσα έχουν συμφωνηθεί στην παρεούλα.
Συμπεράσματα: Από την εξέλιξη της δραστηριότητας έμεινα ικανοποιημένος. Υπήρξε ολική συμμετοχή των νηπίων. Δεν αντιμετώπισα προβλήματα που προκύπτουν από αδιαφορία των νηπίων ή μικροσυγκρούσεις που διαταράσσουν το καλό κλίμα της τάξης. Τα παιδιά έδειξαν στην πλειοψηφία τους πως μπορούν να δημιουργούν, να αναπαράγουν ένα μοτίβο και να οδηγούν τη δράση τους σε μια σύνθεση, με βάση τον κανόνα διαδοχής που τα ίδια επινοούν. Το υλικό, το σενάριο και η δομή της δραστηριότητας ήταν τέτοια που επέτρεψε στα νήπια να εμβαθύνουν στην έννοια του μοτίβου με τη μικρότερη δυνατή παρέμβαση από μέρους μου.
ΤΡΙΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: [Κατασκευή στεφανιού με λουλούδια]
Διδακτικός στόχος: Τα νήπια διατάσσουν τα λουλούδια έχοντας εντοπίσει το κριτήριο. Επαναλαμβάνουν το μοτίβο του λουλουδιού και οδηγούνται στη σύνθεση του στεφανιού.
Υλικά: Υγρή κόλλα, λουλούδια με ροζ, φουξ και κίτρινο χρώμα(συνολικά 12 ροζ ,12 φουξ και 12 κίτρινα λουλούδια ), χαρτόνια που χρησιμοποιούνται ως στεφάνια στα κεφάλια των παιδιών .
Χρόνος δραστηριότητας: Γύρω στα 20 λεπτά
Είδος δράσης: Εμπράγματη-αναπαραστατική
Σύντομο σενάριο: Το τέλος του ταξιδιού βρίσκει τα νήπια μέσα σε έναν ολάνθιστο κήπο με λουλούδια ροζ, φούξ και κίτρινα. Τα νήπια κόβουν τα λουλούδια και με αυτά φτιάχνουν στεφάνια στα μαλλιά τους. Με αυτό το όμορφο αναμνηστικό επιστρέφουν στην γη.
Αναμενόμενη δράση: Αποφεύγω να δώσω ψαλίδια στα νήπια για να κόψουν λουλούδια. Τους τα δίνω έτοιμα. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Οι πρώτες ερωτήσεις θα έχουν να κάνουν με την διάκριση των λουλουδιών με τα διαφορετικά χρώματα. Τα χρώματα είναι το φουξ, το ροζ και το κίτρινο, δηλαδή τα τρία χρώματα που συναντάμε στον φανταστικό κήπο ψηλά στον ουρανό. Τα νήπια χωρίζονται σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 λουλούδια. Απαγορεύεται το κάθε παιδί της ομάδας να έχει παραπάνω από ένα λουλούδια με το ίδιο χρώμα. Μετά, κάθε παιδί δείχνει τα λουλούδια που έχει επιλέξει στην παρεούλα. Τα τοποθετούν σε όποια σειρά επιθυμούν το καθένα. Ενθαρρύνονται να διατυπώνουν λεκτικά αυτό που κάνουν. Στην παρεούλα λαμβάνεται ομόφωνα η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν τα λουλούδια. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένα χαρτόνια. Κολλάνε πάνω σε αυτά τα λουλούδια και έτσι δημιουργούν στεφάνια πάνω στα οποία φαίνονται καθαρά οι διατάξεις των στοιχείων με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν ροζ, μετά κίτρινο και στο τέλος φουξ.
Διαδικασία διατύπωσης: Είναι απαραίτητη η χρήση του προφορικού λόγου. Η χρήση καινούριων λέξεων μέσα στην ομάδα βοηθάει το παιδί και συνολικά την ομάδα ώστε να κατανοήσουν την δράση τους. Τα νήπια όταν συμμετέχουν σε μια δραστηριότητα αποφεύγουν να μιλούν για αυτήν. Ο νηπιαγωγός χρειάζεται να βρίσκεται κοντά τους και να τους υπενθυμίζει να μιλάνε για όλα αυτά που εκτελούν σε πραξιακό επίπεδο.
Διαδικασία ελέγχου: Ο προέλεγχος γίνεται πάντα από τα μέλη της ομάδας. Στην παρεούλα κάθε παιδί ασκείται ατομικά στη σωστή σειρά με την οποία τοποθετεί τα λουλούδια με το διαφορετικό χρώμα. Τα υπόλοιπα παιδιά διορθώνουν σε περίπτωση λάθους. Επίσης, κατά την τελική προσπάθεια της ομάδας υπάρχει ένας τελευταίος έλεγχος. Σε περίπτωση που τα παιδιά αδυνατούν να εντοπίσουν τα λάθη τους , προσπαθούμε να επανέρθουμε με κατάλληλες ερωτήσεις που αν τις απαντήσουν θα οδηγηθούν στην ανακάλυψη του λάθους.
Λειτουργία της τάξης: Οι παρεμβάσεις που κάνω, επιδιώκω να είναι οι λιγότερες. Ο χωρισμός σε ομάδες γίνεται τυχαία. Φροντίζω ώστε οι ομάδες να έχουν κάποια απόσταση μεταξύ τους ώστε να μπορούν να αφοσιωθούν καλύτερα σε αυτά που τους ζητώ. Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού στις οποίες εμπλέκονται. Τα λάθη τους διορθώνονται από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας ή ατομικά κατά περίπτωση. Κάθε λάθος αποτελεί κίνητρο για την αναζήτηση του σωστού. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση τους λάθους. Οι ομάδες λειτουργούν παράλληλα. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική.
ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Εξέλιξη στην τάξη: Όλα κυλούν με βάση το σενάριο που έχω σχεδιάσει εκ των προτέρων.Τους δίνω έτοιμα λουλούδια. Γνωρίζουν για τα σχήματα και τα χρώματα. Απαντούν επιτυχώς στις ερωτήσεις που έχουν να κάνουν με τη διάκριση των λουλουδιών ανάλογα με το διαφορετικό χρώμα. Τα χρώματα είναι το φουξ, το ροζ και το κίτρινο, δηλαδή τα τρία χρώματα που συναντάμε στον φανταστικό κήπο ψηλά στον ουρανό. Τα νήπια χωρίζονται σε ομάδες των 4 παιδιών. Κάθε παιδί της ομάδας θα πρέπει να διαλέξει 3 λουλούδια. Απαγορεύεται το κάθε παιδί της ομάδας να έχει παραπάνω από ένα λουλούδια με το ίδιο χρώμα. Μετά, κάθε παιδί δείχνει τα λουλούδια που έχει επιλέξει στην παρεούλα. Τα τοποθετούν σε όποια σειρά επιθυμούν το καθένα. Ενθαρρύνονται να διατυπώνουν λεκτικά αυτό που κάνουν. Στην παρεούλα λαμβάνεται με σύμφωνη γνώμη όλης της ομάδας η απόφαση για τη σειρά με την οποία θα τοποθετηθούν τα λουλούδια. Τα νήπια κατανοούν τον κανόνα διαδοχής. Στη συνέχεια οι ομάδες έχουν στη διάθεσή τους κομμένα χαρτόνια . Κολλάνε πάνω σε αυτά τα λουλούδια και έτσι δημιουργούν στεφάνια πάνω στα οποία φαίνονται καθαρά οι διατάξεις των στοιχείων με κριτήριο το χρώμα. Στην αρχή βάζουν ροζ, μετά κίτρινο και στο τέλος φουξ.
Λεκτική διατύπωση των παιδιών: Χρησιμοποιούν εκφράσεις «αυτό θα το βάλω πρώτο, μετά το κίτρινο και τέλος το φουξ».Επίσης ακούμε συστάσεις νηπίων σε άλλα νήπια που δεν τοποθετούν σωστά τις κάρτες όπως «αυτό το χρώμα δεν μπαίνει εκεί! Θυμήσου..».
Τι έκαναν σε περίπτωση λάθους; Τα νήπια παρακινούνται να επιλύσουν από μόνα τους τις καταστάσεις προβληματισμού και διορθώνουν τα λάθη τους με βοήθεια από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Δίνεται αρκετός χρόνος στην κατανόηση τους λάθους. Το λάθος δεν φαίνεται αυθαίρετο στα μάτια του παιδιού αφού είτε το ίδιο, είτε οι συνομήλικοι φίλοι του είναι αυτοί που το ανακαλύπτουν. Η παρουσία του Νηπιαγωγού είναι διακριτική. Τα παιδιά δεν ζητούν τη βοήθειά μου. Έχει προηγηθεί μια πανομοιότυπη δραστηριότητα ως προς τη δομή και αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια. Όποιες δυσκολίες προκύπτουν είναι μεμονωμένες Τα νήπια που κάνουν λάθη δέχονται αδιαμαρτύρητα τις συμβουλές και τις παραινέσεις των υπολοίπων παιδιών για να διορθώσουν τη σειρά των λουλουδιών με βάση όλα όσα έχουν συμφωνηθεί στην παρεούλα.
Συμπεράσματα: Η τρίτη και τελευταία δραστηριότητα ήταν ολόιδια με τις προηγούμενες ως προς τον τρόπο δράσης και τη δομή. Αυτό δεν φάνηκε να επηρεάζει τα νήπια που συμμετείχαν όλα και έδειξαν το ίδιο και περισσότερο ενδιαφέρον με τις άλλες δραστηριότητες. Από την εξέλιξη της δράσης των νηπίων έμεινα ικανοποιημένος. Τα παιδιά έδειξαν στην πλειοψηφία τους πως μπορούν να δημιουργούν, να αναπαράγουν ένα μοτίβο και να οδηγούν τη δράση τους σε μια σύνθεση, με βάση τον κανόνα διαδοχής που τα ίδια επινοούν. Το υλικό, το σενάριο και η δομή της δραστηριότητας ήταν τέτοια που επέτρεψε στα νήπια να εμβαθύνουν στην έννοια του μοτίβου με τη μικρότερη δυνατή παρέμβαση από μέρους μου.
ΠΗΓΕΣ
Κοινοποιήστε:
Σχετικά
By освітній портал • Διδακτική 0 • Tags: Μοτίβα, Νηπιαγωγείο